Na jaren kijken naar het MTV-programma Cribs, waarin Amerikaanse bekendheden hun luxueuze huizen laten zien, ken ik het vaste recept wel.

We beginnen met de woonkamer waar de bioscoopachtig grote tv”s staan en hier en daar wat schilderijtjes hangen. Dan de keuken met een snelle blik in de koelkast. Al snel volgt de camera de ster naar de slaapkamer, waar altijd het zinnetje volgt: “Dit is waar het allemaal gebeurt”. Niet veel later worden alle auto”s geshowd en dan worden camera en kijker weer de deur uitgetrapt.

MTV is inmiddels te gast bij het C- of D- segment van de sterren. Zo lieten gisteren Mims, Aubrey O’ Day en Denny Hamlin hun huis zien.

Wie? Geen flauw idee. Goed, grote huizen hebben ze wel. Met daarin weer inderdaad een woonkamer, keuken, slaapkamer en veel auto”s.

Wel een kleine verrassing nog. Aubrey, die een succesvolle zangeres blijkt te zijn, heeft een speciale slaapkamer voor haar hond, Miss Ginger.

Een slaapkamer voor haar hond. Waarom niet een heel huis speciaal voor die hond? Of een vliegtuig? Of iets anders, iets waar ik me nog over kan verbazen. Dit doet me niets meer, ik ben afgestompt. Tijd voor iets nieuws MTV. Dit concept is wel lang genoeg uitgemolken.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Het was afkicken gisteren: geen Touretappe. Ik kroop toch maar voor de buis. Ook de Tourkijker moet tijdens een rustdag een beetje in vorm blijven.

Daarom keek ik het KRO-programma Puberruil waar twee pubers voor vijf dagen met elkaar van leven ruilen. In dit geval ruilde de dromerige Romy, die in een villa net over de grens met België woont, met voltijd moeder Priscilla die samen met mams een klein Rotterdams flatje betrekt.

Genoeg voer voor drama dus en daarom is het normaal gesproken één van mijn favoriete programma”s. Maar na een weekje Tour viel het tegen.

Ja, hier en daar een traantje van de heimwee. Dat wel, maar ik wilde echte passie zien. Mijn hartslag moest omhoog. Ik wilde schreeuwen: Kooom op Priscilla val die tuttige vriendinnetjes van Romy aaan! Ga zes keer dood met het snot voor je ogen, sta weer op en schop ergens tegen aan, desnoods tegen het systeem!

Niets van dat alles. Priscilla vond dat luxe leventje toch wel wat hebben en Romy kwam tot het wijze inzicht dat opvoeding en omgeving veel bepalen.

Gaap.

Maar goed dat de Tour maar drie weken duurt, anders zou ieder programma slaapverwekkend worden.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Het is zover. Vanavond is de laatste uitzending van het VARA-programma De Zomer Draait Door. Eindelijk stopt de martelgang van Froukje Jansen en haar twee medepresentatoren Waldemar Torenstra en Art Rooijakkers.

Goed, Froukje begon al niet zo lekker. Ze hakkelde, stelde slechte vragen en de harde tv-recensies stroomden binnen.

Maar het programma werd pas echt pijnlijk toen Martin Šimek te gast was. In het veelbesproken gesprek vernederde hij Froukje door haar interviewtalent pakkend samen te vatten: “Ma ik vind jou wel heul moi.”

Niet veel later kon VARA-ster Paul de Leeuw zich niet inhouden: “Ze vergeet dat ze nog een presentator aan haar tafel heeft en ze is alleen maar met zichzelf bezig! Sommige mensen zijn moe van schoonheid.”

Terwijl ze al knock-out was, trapte VARA- meesterinterviewer Mathijs van Nieuwkerk haar nog net iets verder de grond in door via de VARAgids te laten weten dat hij in “grote verlegenheid” was gebracht door het programma.

Ja, fijne collega”s bij de VARA.

En Froukje? Die sleepte zich er moedig doorheen. Echt beter werd het niet meer, maar ze ging door. Na vanavond hoeft dat niet meer. Dat is niet alleen goed voor de kijker maar vooral voor haar.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Al maanden zoek ik naar een huis, een “echt huis”, want mijn studentenkamer heeft inmiddels haar beste tijd wel gehad. Om tijdens die eindeloze zoektocht de moed niet te verliezen, keek ik naar het Engelse realityprogramma De Grote Verhuizing bij SBS 6.

De aflevering van gistermiddag had een hoog sprookjesgehalte: Hoe moeilijk de zoektocht naar het ideale huis ook leek te zijn, uiteindelijk kwam alles goed.

Zo vonden huiszoekers Roger en Lara hun droomstulpje.
Maar zo makkelijk ging dat niet. Even leek het echt mis te gaan. De huizen die bezocht werden, bevielen steeds net niet en het stel bezorgde hun makelaar meer en meer kopzorgen. Toch, de spanning verdween al snel: het droomhuis werd gevonden.

Ook bij Angie, die in dezelfde aflevering zocht naar haar nieuwe thuis, leek het in eerste instantie niet goed te komen. In één jaar tijd bekeek ze veertig woningen die allemaal ongeschikt bleken: te klein, te veel verbouwen, geen goed uitzicht.

Maar- leve de voorspelbaarheid – ook Angie vond uiteindelijk een woning waar ze tevreden oud kan worden.

Saai, al die succesverhalen? Ja, een beetje wel. Maar na afloop is de radeloze droomhuiszoeker in mij in ieder geval weer gerustgesteld.

Geschreven in opdracht van Sp!ts.

Iedere doordeweekse avond is het feest bij MTV. Twee afleveringen achter elkaar vol vreselijk verwende Amerikaanse tieners die maar één ding willen: het beste feest van jaar organiseren.

Welkom bij het programma My Super Sweet Sixteen, waar de term papa’s kindje een heel nieuwe betekenis krijgt.

Neem de aflevering van gisteravond over de verjaardag van Amanda, die graag over haar zelf praat als “de prinses”. Totale kosten van het feestje? Ruim tweehonderdduizend dollar.

Erg? Nee hoor, Amanda wil gewoon in het middelpunt van de belangstelling staan. Of, zoals ze het zelf zegt: “ik wil dat alle lampen op mij zijn gericht.”

Mijn vroegere Duits leraar zou zeggen: zum kotzen. En het wordt alleen maar erger.

De jarige job terwijl ze bij de kapper zit: “Ik kom hier graag, er zijn zoveel spiegels dan kan ik mezelf overal goed zien.”

Amanda tijdens het feestje over de zangeres Ciara: “Ik haat haar, ze is te knap.”

Gelukkig is ons feestbeest tijdens het optreden van Ciara wel blij met haar: “Ze keek me echt aan alsof ik een prinses ben.”

Terwijl ik er even een emmertje bij pak, besef ik dat ik het programma helemaal heb afgekeken. Weer ben ik in de inmiddels oude tv-truc getrapt. Kijken naar vreselijke mensen verveelt nooit.

Geschreven in opdracht van Sp!ts.

Wendy en Michiel gaan trouwen en dankzij “De bruiloft van…” kan Nederland daar getuige van zijn.

De 20-jarige Wendy uit Brabant leert de 28-jarige Michiel uit “t Gooi kennen. Ze worden verliefd en willen trouwen. Maar Michiels moeder vindt Wendy burgerlijk en dat hoort niet in haar milieu.

Toch kiest Michiel voor zijn Wendy, een dure beslissing. Het stel wil namelijk niet aan de eisen van Michiels rijke ouders voldoen en moet daarom de feestelijkheden zelf betalen.

Tijdens de bruiloft is de sfeer gespannen. Bij Wendy”s familie gaan de handjes in de lucht. Aan de overkant blijft het stil.

Toch, het stel is gelukkig en begint aan het laatste programmaonderdeel. Als ze exact 30 seconden kussen, winnen ze 10.000 euro. Zo maakt het niet meer uit dat Michiels ouders niets betaalden.

En ja hoor het lukt. Naast me op de bank laat lief S. een traan: “Wat romantisch!”

Dan wordt het stil op de bank, erg stil. Met een schuin oog kijk ik naar S. Met glazige ogen kijkt ze terug, mijn hartslag versnelt en ademhalen is ineens lastig.

Het zal toch niet?

Ze doorbreekt de stilte met een geruststellende boodschap: “En toch gaan wij voorlopig niet trouwen.”

Geschreven in opdracht van Sp!ts