Mediacontainer is een collectief van freelance journalisten. We zijn jong, enthousiast en kunnen alles voor u doen: schrijven, video, fotografie, webtoepassingen. U vraagt, wij draaien. Ons collectief heeft alle specialiteiten in huis. meer»
Elk jaar vindt op de eerste woendsdag na 20 oktober in de binnenstad van Woerden de Koeienmarkt plaats. Van uit de hele regio komen boeren met de mooiste koeien voor een keuring. Dit jaar is het 600 jaar geleden dat Woerden het recht kreeg een paarden- en koeienmarkt te houden.
Een beetje Bekende Nederlander springt een gat in de lucht als er een uitnodiging voor De Wereld Draait Door op de deurmat valt. Wat een eer, op bezoek bij Matthijs. Stipt halfacht zit de BN’er in zijn mooiste pak en goed voorbereid klaar om gezellig commentaar te geven op het debat over de regeringsverklaring.
Niet als je Jort Kelder heet. Dan trek je gewoon je te korte pyjama aan. Een hele speciale, dat wel. Het ding is ergens in Italië op maat gemaakt en heeft allerlei speciale verborgen vakjes – voor je viagrapillen enzo. Kom op zeg, welk weldenkend mens gaat er in zijn nachthemd aan tafel van een tv-programma zitten. Ja, Jort Kelder dus.
Gelukkig was er gisteravond nog het standaard leger aan politieke commentatoren van DWDD: Felix Rottenberg, Jan Mulder, Jack de Vries en de altijd opbeurende Maarten van Rossem – allen niet in pyjama. Op de vraag wat Van Rossum van het debat vond, antwoordt hij doodeerlijk: Ik heb niets gezien. Hallo! Je wordt gevraagd om ergens commentaar op te geven en jij vertikt het om er überhaupt naar te kijken. Kom dan gewoon niet en laat DWDD iemand uitnodigen die er wel zin in heeft. Desnoods in zijn pyjama.
Wat is eigenlijk een moderne familie? Is dat een homoseksueel paar met geadopteerd kind? Een oudere man die ergens een beeldschone jonge Colombiaanse vrouw heeft opgepikt? Of toch gewoon een gelukkig getrouwd stel met drie opgroeiende kinderen? De nieuwe sitcom Modern Family op RTL 5 kiest niet tussen deze uitersten en maakt van de drie gezinnen één grote familie.
Erg origineel is het niet, een sitcom maken rondom een familie. All in the Family, Full House, Fresh Prince of Bell Air en Two and a Half Man draaien allemaal om de hoeksteen van de samenleving. Toch weet Modern Family een hele nieuwe draai aan het genre te geven.
De serie is voor de verandering niet heel erg gelikt gefilmd maar heeft een ruwere documentairestijl. Tussen de grappige belevenissen door praten de familieleden in de camera over hun, soms absurde, kijk op het moderne leven. Vader: “I”m hip. I surf the Web. I text LOL.”
Modern Family heeft genoeg leuke en grappige elementen om vaker naar te kijken. Een overdreven nichterig stel dat eigenlijk heel onzeker is over het ouderschap. Een vader die in zijn drang om jong en hip te zijn constant zijn puberende kinderen voor schut zet. Hoe erg. Hoe herkenbaar.
Een programma maken over de koekenpan. Wouter Klootwijk van de NTR, de oude RVU, doet het gewoon. In zijn programma De Wilde Keuken onderzoekt hij allerdaagse keukenvoorwerpen. Vorige week was hij opzoek naar een scherp mes en gisteren zocht hij uit wat nou een goede koekenpan is.
Met een 25 jaar oude pan in de hand begint het pannenavontuur van Klootwijk. Ergens in Belgische pannenfabriek leert hij dat een goede koekenpan een bodem heeft die de warmte goed geleidt. Dat blijkt wel als hij een wedstrijdje pannekoekenbakken doet met de eigenaar. Klootwijks pan verliest het roemloos. Vervolgens duikt hij in de wereld van de wok. Met een vis van een meter in de hand loopt hij over de Amsterdamse grachten, op zoek naar de beste wok van het land. Een groot succes uiteraard.
Het programma is wat absurd, maar daarom ook leuk om naar te kijken. Wie denkt er nou na over de koekenpan die hij op het fornuis zet? Wouter Klootwijk blijkbaar – en iedereen die de aflevering gisteren zag. De volgende keer als er bij mij wat aanbrandt weet ik wel wie ik de schuld kan geven: De pan. Die had dan maar beter moeten geleiden. Geschreven in opdracht van Spits
Afgestudeerd als journalist. En dan? Een vaste baan in de journalistiek vinden is lastig. Freelancen dan maar? Mediacontainer is een collectief van jonge journalisten. Tijdens de Nacht van de Journalistiek legden Jaap, Loek en Emiel de ins en outs van journalistiek ondernemen piekfijn uit.
Een paar links voor mensen die willen gaan freelancen:
Benieuwd naar ons verhaal? Lees het verslag op de site van de NVJ en bekijk hieronder de presentatie van Mediacontainer voor de Nacht van de Journalistiek 2010:
Ik zat er helemaal klaar voor: Prinsjesdag 2010. Een uur lang kijken naar de grootste verkleedpartij van het jaar boven de rivieren. Al die gekkigheid langs de route. Een verslaggever die geweldig nutteloze feitjes en anekdotes oplepelt om de tijd maar door te komen. Close-ups van de laatste mode uit Stavoren en het beste commentaar op de raarste hoedjes van de dames. Wat een dag.
Maar nee, mijn derde dinsdagmiddag van september werd compleet verpest door een politieboot. Die brak de tv-kabel in de Hofvijfer die mij als kijker verbond met Prinsjesdagcommentator Astrid Kersseboom en de beelden van langs de route. Ik keek ineens naar een groen scherm. Daarna heel lang het beeld van de Ridderzaal met haperend commentaar van Ferry Mingelen. Om het allemaal nog wat erger te maken miste ik, net als Ferry, door de kink in de kabel ook de live-beelden van “de aanslag”. Gespannen wachtte ik af.
Gelukkig was er na de troonrede toch weer contact was met Astrid. De dramatische slow-motionbeelden maakten “de aanslag met het waxinelichthoudertje” bijna lachwekkend. Daarna was het gelukkig weer business as usual. Kersseboom: “De koets wordt getrokken door acht Friese paarden. Met Friese namen zoals Jelle en Joukje.” Heel geruststellend.
Het gebeurt niet vaak dat ik tijdens het zappen blijf hangen bij Oprah Winfrey. Laat staan dat ik er over schrijf. Al die gespeelde emoties sla ik liever over.
Toch werd ik gistermiddag gegrepen door het programma. Niet omdat mijn afstandsbediening op het cruciale moment begaf, maar door het verhaal van een grote baas van een enorm afvalverwerkingsbedrijf, Larry O’Donnell. Hij had zijn maatpak een week lang verwisseld voor een fluorescerend hesje en grote handschoenen. O’Donnell had namelijk meegedaan aan het programma Undercover Boss, en mocht daar nu bij Oprah over praten.
Veel leuker dan het “Oh that is sooo great”-gesprek waren de vele fragmenten van Undercover Boss. Als vuilnisman ontdekte Larry dat het eigenlijk niet zo handig was dat er geen pauzes waren; plassen deden de werknemers in een potje tijdens de rit. Als schoonmaker van de toiletten kreeg Larry te horen dat hij er vijftien in een uur moest doen; onhaalbaar. En tijdens de lunch merkte hij dat het niet zo handig was dat werknemers maximaal 30 minuten pauze mochten hebben.
Eigenlijk gaat deze Bankzitter dus over het programma Undercover Boss, dat (morgen)vanavond te zien is op RTL 4. Volgende keer Oprah dan maar? Moet ze wel toiletten gaan schoonmaken.
“Als je drinkt met je allerbeste vrienden, dan heb je aan duizend glazen nog niet genoeg.” Met die Chinese wijsheid begint de beste NOS Zomercolumn van dit jaar.
Journaal-correspondent Wouter Zwart bezocht gisteren het grootste bierfeest van China. Nou, het had ook zo ergens in Zuid-Duitsland kunnen zijn waar net een horde Chinese toeristen is vrijgelaten. Grote pullen bier, lange tafels en dronken mannen met dikke buiken vullen het beeld. Wat zijn die Chinezen toch meesters in het imiteren. Maar de pret was er niet minder om. Niet bij Wouter Zwart en ook niet bij mij.
Prachtig is het om te zien hoe de correspondent zijn nieuwe vrienden Nederlands laat praten. “Stipetje stjee” (tip twee). Dat doet het bij mij beter dan een norse Duitse “zwei”. Of hoe Wouter biertje na biertje wegtikt omdat hij “kambe” (leeg je glas) wil uitleggen. Nou, ik snap “m hoor.
Hoe bizar of leuk een onderwerp in de zomercolumn ook is, het valt of staat bij de afsluiter. Veel correspondenten hebben op papier vast een grappig idee, maar op tv werkt het gewoon niet. Bij Wouter wel. Hij laat zich verticaal naar huis dragen door zes dronken Chinezen. Want ook van Chinees bier word je gewoon zat.
Iedereen kan van zijn leven een succes maken, als je de kansen maar grijpt. Als je faalt is dat je eigen schuld. Kijk maar om je heen, je vrienden lukt het wél om een geweldig leven te leiden.
Die vrienden zouden de vier hoofdpersonen uit de VPRO documentaire “Alles wat we wilden” kunnen zijn. De twintigers hebben een droombaan, hippe feestjes en veel vrienden. Kortom, vier leuke, zorgeloze levens.
Maar eigenlijk zijn ze doodsbang. Bang om dood te gaan en niet herinnerd te worden. Bang voor de druk om een succesvol leven te moeten hebben.
Op een openhartige manier vertellen de vier hoofdpersonen over hun zorgen en angsten. Ze hebben last van paniekaanvallen, slaapproblemen en dwanghandelingen. Het zijn psychische problemen waar veel jonge mensen last van hebben, maar waar je weinig mensen over hoort praten. Eén van de geïnterviewden typeert het als een volksziekte van zijn generatie. “Iedereen is bang voor het feit dat we alles mogen doen, en altijd alles kunnen doen wat we willen.”
Door de prachtige filmbeelden, het afwisselende tempo in de montage en geweldige muziekkeuze is “Alles wat we wilden” een document die de moeite waard is om terug te kijken op uitzendinggemist. Omdat het kan. Mag. Moet.
Een beetje in de zon zitten, op het terras een biertje drinken met vrienden, lang in bed blijven liggen en geen enkele verplichting. Dat is toch wel de ideale zomervakantie. Maar niet als je 18 bent en een kinderwens hebt. En dat hebben de vier koppels die mee doen aan het BNN programma Baby te huur – op vakantie.
De jonge wannabe-ouders zitten gezellig in een bungalowpark waar ze iedere aflevering bezoek krijgen van een kind waarvoor ze moeten zorgen. Gisteren kwamen er een paar peuters logeren. Vijf schatten van een kinderen, zouden de echte ouders zeggen. Maar daar denken de stelletjes na afloop toch anders over.
Stuk voor stuk ontdekken de koppels dat het toch niet zo makkelijk is, een kind grootbrengen. Je hebt minder tijd voor jezelf en voor elkaar. En dan moet er áltijd rekening worden gehouden met dát kind. Om gek van te worden! Een mooi educatief momentje van BNN.
De uitkomst van de serie ligt natuurlijk voor de hand: de stellen zullen nog wel even wachten met het krijgen van kinderen. Misschien kunnen ze in de tussentijd wel doorgaan met baby”s huren. Kunnen de echte ouders ook weer eens genieten van een zorgeloze vakantie. Net alsof ze weer 18 zijn.