Mediacontainer is een collectief van freelance journalisten. We zijn jong, enthousiast en kunnen alles voor u doen: schrijven, video, fotografie, webtoepassingen. U vraagt, wij draaien. Ons collectief heeft alle specialiteiten in huis. meer»
In een getailleerde overjas staart de lange man door je heen. Hij heeft helderblauwe ogen. Eén blik en hij weet alles over je. Zo ziet Sherlock Holmes, de oer-detective, er tegenwoordig uit.
Hij is nog steeds verveeld bij gebrek aan mysterie, hij is zonderling, irritant en drugsverslaafd. Maar met sms, smartphone, blog en hackingskills leidt de miniserie Sherlock detective Holmes 2010 in. Hij is de gesel van Scotland Yard – de prutsers – die natuurlijk nog steeds niet begrijpen hoe je een moordzaak moet oplossen. En dat is maar goed ook.
og een keer krijgt hij de kans om iedereen arrogant de les te lezen. Ook voor de oude Holmes-fans is het heerlijk om te kijken. De makers hebben het voor elkaar gekregen om zeer dicht bij het origineel te blijven zonder een obligate remake te maken. Het verhaal is een oude tijger in een kwieke overjas. Dezelfde thema’s gerecycled én toch origineel. Dat lukt weinigen.
De KRO zendt de komende weken de driedelige miniserie uit. De BBC heeft inmiddels nieuwe opnames gepland. Sherlock is zonder twijfel de beste nieuwe detective van dit jaar.
Miracle Mineral Supplement, een medicijn dat kanker, aids en malaria zou genezen. Laat het maar aan Radar over om dergelijke nonsens snoeihard onderuit te trappen.
De beproefde methode: een kwakzalversproduct wordt aan de hand van de bestaande reclames ingeleid. Het mirakelmiddel wordt besteld via internet en vervolgens gaan de deskundigen erop los. Wat blijkt? Het is een industrieel bleekmiddel. Chloor. En op het flesje staat zelfs: “Niet oraal innemen.”
Tijd voor de verborgen camera. Even langs bij de Nederlandse fabrikant van MMS, zoals het middel afgekort heet. Het wordt gemaakt door Meditech in een loods in Blokzijl, Friesland, waar Radar de maker laat drinken uit zijn eigen gifbeker. Uiteraard is meneer de kwakzalver zo dom om ook nog eens een gewone cameraploeg uit te nodigen en zo mogelijk een nog grotere kuil voor zichzelf te graven.
Er is namelijk helemaal niets mis met MMS volgens de gifmenger met dollartekens in zijn ogen (het spul laat je haar uitvallen, je krijgt diarree, verstokt je zuurstoftoevoer). Het is namelijk een “leuk product” waar hij “veel aan heeft gehad”. Oplichter! Charlatan! Geldwolf! Roep ik vuistschuddend naar de buis.
Ik haal pas opgelucht adem als ik de presentatrice hoor zeggen: “U kunt op ons rekenen.” Een van de nuttigste programma’s van de vaderlandse tv.
Wie denkt dat zijn leven niets mist als hij de Amerikaanse familie Kardashian niet kent, heeft helemaal gelijk. Net 5 denkt daar anders over en zendt daarom Meet the Kardshians uit. Een tweeluik om de ‘realityhit’ over de familie in te leiden, die vanaf begin oktober te zien is.
Voor de duidelijkheid: het gaat om een docusoap waarin een docusoap wordt aangekondigd. Dit klinkt overbodig, en dat is het ook. Het voorspelt dan ook niet veel goeds voor het echte programma.
De Nederlandse tv heeft al meer dan genoeg series over niet zo heel erg interessante rijkelui en hun leventje. Ze worden verliefd, gaan trouwen, krijgen teveel kinderen, gaan scheiden en doen poenerig in hun Rolls Royce. We kennen het wel. Niets dat nog niet op MTV is geweest, alleen gaat het deze keer om een andere familie.
Waarschijnlijk hoor je een beter verhaal als je eens de moeite neemt om naar de buren te lopen voor een praatje. Absolute pulp.
“Een urban lifestyle magazine voor de hele funky family.” Zo presenteert Het Klokhuis zich tegenwoordig, ondervond ik nadat ik uit pure nostalgie zomaar zapte naar het derde net.
Gelukkig komt na die aankondiging gewoon Aart Staartjes in beeld met een onzalig idee over het vermarkten van vermalen baksteen. Dat is de inleiding voor wat altijd de kracht van Klokhuis is geweest: meester zijn in het beeldend uitleggen van abstracte zaken. Deze keer gaat over het ontstaan van de Nederlandse duinen, en dus over zand.
Neem een duinexpert (ja, ze bestaan) en laat hem tegen een hoopje zand met grasprietjes aanblazen. Simpel: zo krijg je een duin. En de problematiek rond zoetwaterwinning? Dat verbeeld je eenvoudig door gekleurd zoet water in een potje met zeewater te laten lopen, en dan laat je het potje leeglopen. Nee, begrijpen we, zoet water winnen in de duinen is een aardig idee, maar verpest uiteindelijk het ecosysteem.
Het enige urban element is een discussie tussen twee meisjes in een disco. Niet over nieuwe sneakers, maar over het smelten van de poolkappen. Klokhuis is na 32 jaar nog steeds even educatief, verhelderend en buitengewoon leuk als altijd. Zelfs de oma’s zijn er nog. Als ik ooit kinderen krijg weet ik in ieder geval al wat ze te zien krijgen na het avondeten.
Als vier mannen van middelbare leeftijd het 35 minuten lang over vrouwen gaan hebben, dan denk je als man toch snel: schat, ik ga de kroeg in. Talkshows met mannen over vrouwen zijn namelijk bedoeld voor vrouwen. Daar smullen ze van.
Dit is ook het geval bij Ze is van mij. Waarin Maxim Hartman samen met Waldemar Torenstra de schoonheid en verderfelijkheid van het zwakke geslacht bespreekt met Jan Heemskerk, hoofdredacteur Playboy, en presentator Erik van der Hof.
De talkshow biedt inzichten. Zo is mogelijk dat een dronken meisje tijdens orale seks overgeeft. De vriendin van je vrouw of beste vriend versieren, dat moet gewoon kunnen. En helemaal kapot gaan aan liefdesverdriet heeft ook wel iets moois.
Echt leuk wordt het als de verschillen tussen mannen en vrouwen aan bod komen. Vrouwen vertellen namelijk seksuele escapades tot in detail door met al hun vriendinnen, dat vinden mannen vreselijk. En soms wil de man bij thuiskomst gewoon een aai over zijn bol om de wereld weer aan te kunnen.
Een eerlijk en openhartig kroeggesprek zoals alleen mannen dat kunnen voeren. Dames: leer er wat van. Heren: blijf toch nog maar even thuis. Aanrader.
Ze is van mij is vanavond om 23.25 uur te zien op Nederland 3 Geschreven in opdracht van Sp!ts
Een dagje op Bondi Beach in Australië hoeft geen pretje te zijn. Er zijn verraderlijke stromingen, giftige kwallen verzieken een stukje zwemmen en er lopen vieze mannen rond die je fotograferen als je even topless ligt te zonnen. Maar niet getreurd, de Bondi Beach Boys staan klaar om je bij te staan.
Down Under zijn de strandwachten allemaal stoere kerels die geen Mitch heten, maar luisteren naar namen als Whippet, Kerrbox of Chappo. Vrouwen met overdreven vormgegeven borstpartijen liggen hier gewoon te zonnen, en rennen niet in slow motion over het strand. Tegenvaller.
In de door Net 5 aangekochte serie die geheel toevallig ook Bondi Beach heet, worden tussen neus en lippen door 30 mensen binnen 5 minuten gered van een “zekere verdrinkingsdood” (kom er maar in overdreven voice-over). Een rukkende fotograaf wordt door de politie in de boeien geslagen nadat zijn handen eindelijk boven zijn handdoek zijn verschenen, en een Koreaan die een kwal van zijn ballen haalde kan rekenen op typische mannenopmerkingen van de heren.
Goed werk doen ze, die strandwachten. Bondi Beach is voorspelbare strand-tv die lekker wegkijkt. Als kijker verlang je eigenlijk naar een wanhopige “Mitch! Save me!”-gil, maar zo zit de wereld niet in elkaar. Zelfs niet in Australië.
Wie denkt dat het programmaIk kom bij je etendraait om Jamai die giechelend bij BN’ers komt gluren of er toevallig een dildo in de kast ligt heeft het mis. Het draait ook niet om medepresentatrice Vivian die in de woonboot van “multi dans- en muziektalent Ellen ten Damme” een openhartig gesprek voert over borstkanker, alhoewel het daar gisteravond wel even op leek.
Nee. Het programma draait om het promoten van een supermarkt die flink heeft betaald voor een primetime reclamespot. Naast een quasi interessante blik in het emotionele leven van Ellen met de “sensationele theatershow”, gaat presentator Koert-Jan langs bij de gewone burgerman die graag barbecuet met supermarktvlees (let op het logo). Dit keer werd er op de familiecamping in Hulsberg(he gezellig)een barbecue aangelegd door “dé barbecue expert” van de supermarkt.
Dat resulteert in totaal nietszeggende keuvel-tv waarmee RTL4 en de adverteerder weinig subtiel de kassa willen laten rinkelen. Niveau verstand op nul en even naar de bewegende plaatjes en praatjes staren dus.
Het enige voordeel is dat RTL het tijdperk vangênante sluikreclames definitief achter zich laat. Volgende zomer wordt het gewoon TelSell om 8 uur ‘s avonds. En dan is er écht geen excuus meer om niet te zappen.
In Cash op zolder worden mensen geholpen met het veilen van huiselijk antiek om een lang gekoesterde wens te vervullen. Daarvoor wordt taxateur Frederik opgetrommeld die het een en ander op waarde kan schatten.
Doortje en haar vriend willen bijvoorbeeld een hond. Niet zomaar een hond, maar het liefst een grijze Weimaraner. Kosten voor een puppy: 950 euro. Dan heb je nog geen mand, en die moet er natuurlijk wel komen in “het gezelligste huisje van Eersel”.
Daar wordt onder andere een tafeltje gevonden van ongeveer 250 euro en een stel oude prenten a 200 euro. Een echt schilderij van Willem Knip moet 500 euro opleveren net zoals de Friese staartklok. Maarja, dat is de inschatting van de taxateur, tijdens de veiling kan het nog alle kanten op. Uiteindelijk verdient het stel geen 1500 maar 2550 euro, waarmee hond Sjors makkelijk kan worden aangeschaft.
Het programma is een kopie van het Britse Cash in the attic, met als enig verschil dat daar wel duidelijk wordt gemaakt hoe een veiling precies in elkaar steekt. Bij de Britten is het gezapige middag-tv voor huisvrouwen. De Avro programmeert het ‘s avonds voor na de afwas. Prima te kijken als je niets anders hoeft.
Voor de eerste keer van die vegetarische Valess-schnitzels. Dat was wat Bertie kookte op de avond dat haar Hans vertrok omdat hij het gezinsleven met drie kinderen niet meer aankon en gevoelens kreeg voor andere vrouwen. Na vijf jaar is Hans terug bij Bertie en zitten ze weer aan dezelfde keukentafel, beiden weten inmiddels dondersgoed dat De Liefde soms veel weg heeft van een etterende steenpuist waarvan de pus nooit helemaal opdroogt.
En zij niet alleen. Het zal je maar overkomen dat je trouwt met een man die toch liever een vrouw wil zijn, die verliefd wordt op zijn renfiets of die toch de oorlogsverslaggeving niet wil opgeven. Wat moet je dan? Elkaar leren accepteren, laat VPRO’s Café de liefde zien. In reportages die bij vlagen tenenkrommend gênant zijn, maar een eerlijke kijk geven op het leven van geliefden.
De Liefde is een gevecht. Het is smachten, wachten, pijn lijden en eindeloos geduld oefenen. Dat laatste had Bertie, die wederom wordt omhelsd door Hans als ze achter haar fornuis weer zijn dagelijkse prak bereidt. “Liefde gaat door de maag”, giechelt ze. Maar de pot schaft dit keer geen Valess-schnitzels, die zullen nooit meer op het menu staan.
Vierendertig bh-bandjes losmaken binnen een minuut: te lastig. Zoveel mogelijk wasknijpers vastzetten in je gezicht: te pijnlijk. Binnen vijf minuten een mijl afleggen met een even zware man op je rug: ondoenlijk, én niet goed voor de ballen van de passagier.
Tom Waes probeert in Tomtesterom koste wat het kost in het Guinness Book of Records te komen. Uiteindelijk lukt het hem het record te vestigen voor het snelst verorberen van een een 12 inch pizza van minstens 153 gram. In het recordboek komen blijkt moeilijker dan gedacht.
Als een overjarige Vlaamse rekel probeert Tom met cameraman Nico en geluidsman Pascal te doen wat elke man wel eens zou willen doen. Hij temt een wilde mustang, probeert het Kanaal over te zwemmen, wil paparazzo zijn of sumoworstelaar worden en volgt een cursus tot schlagerzanger mét hitpotentie.
Alles wordt ongedwongen gefilmd en is recht voor zijn raap. Tomtesterom is nachtelijke zomertelevisie op Nederland 3 voor mannen, of voor slapeloze vrouwen die wel eens willen zien wat mannen doen als er geen vrouw in de buurt is.