Oh-my-God! What a terrible television programme! Ik ga er zelfs Engels van praten… Een blik in de televisiegids wijst uit dat ik zojuist bij Style By Jury ben beland, op RTL 8. Ik zie een giechelende vrouw van vijfendertig met twee blonde staartjes, rode wangen en een hoog stemmetje. Een jury geeft een eerste indruk van de vrouw. ‘She looks like Britney Spears!’ en ook ‘She acts like she’s ten!’ Ik kan het niet ontkennen. They’re damn right!

In dit typisch Amerikaanse programma krijgen de deelnemers commentaar van een jury op hun verschijning. Vervolgens gaat een team van ‘experts’ aan de slag om van dit lelijke eendje een mooie zwaan te maken. En na een week in handen te zijn geweest van een kapper, visagist, een stylist en natuurlijk ook een tandarts en plastisch chirurg, geeft een nieuwe jury een nieuw commentaar.

Ik ben gefascineerd. Ik wil weten wat er van deze irritante vrouw die zich kleedt en gedraagt als een kind nog te maken valt. Je snapt het al: de vrouw ‘looks like a grown up’ en ‘she’s sooooo beautiful now!’ Ik zap na een half uur gauw weg als er nóg twee afleveringen schijnen te volgen. Meer kan ik niet aan. This is really too much for me…

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Foto: Roy Beusker/NCRV

Gefeliciteerd! Het is u gelukt een trein of bus te pakken! Of u staat nu al uren te wachten en bent daarom aangewezen tot de krant en gratis koffie van de NS…. Hoe dan ook, u bent waarschijnlijk net als ik klaar met alle verhalen over negatief reisadvies, files en ander sneeuwleed.

Daarom ben ik gisteravond gestopt met journaals kijken en overgeschakeld naar Zo vader, Zo puberzoon. Ja, inderdaad, een nieuwe serie van Zo Vader, Zo Zoon. Terug van zeven jaar weggeweest. Neem een vader, vier puberende jochies en laat een panel raden welke zoon bij de vader hoort.

Alhoewel ik nooit naar spelletjes op tv kijk, lukte het de NCRV om mij te boeien. Waarschijnlijk door zoon D in het begin breed lachend in beeld te brengen, waardoor ik er van overtuigd was dat hij de echte zoon moest zijn. En ik maar denken ‘het panel ziet toch ook wel dat het D is?’ Erg frustrerend dan ook dat het uiteindelijk B bleek te zijn…

De komende twee weken zendt NRCV acht afleveringen uit. Een slimme zet, zo’n familieprogramma rond de kerst. Hopelijk rijden de treinen en bussen vanmiddag weer normaal en bent u op tijd thuis om naar de juiste zoon te zoeken…

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Mediacontainer maakte drie portretten van de genomineerden van de Veilige Publieke Taak Awards. De dag was georganiseerd door campagnebureau BKB, in opdracht van het Ministerie van Binnenlandse Zaken.

De drie genomineerden zijn….

Click To Play

[Read more]

Zet twee exen een heel weekend bij elkaar in een luxe hotel, laat ze leuke dingen doen en kijk wat voor een effect dat heeft op de voormalige tortelduiven: dat is het idee van het (hoe kan het ook anders) Amerikaanse programma The X-Effect, dat op (hoe kan het ook anders) MTV uitgezonden wordt.

Een reality-show? Ik betwijfel het, want wie doet hier nou aan mee? Fijne relatie heb je als je je huidige vriend of vriendin op deze manier wilt testen. Maar, ik geef toe, vermákelijk is het wél.

De huidige partners kunnen namelijk volgen wat de exen uitspoken. De rode lamp, die telkens brandt wanneer zij elkaar aanraken, zorgt voor heel wat frustraties. Gister werd ie zelfs kapot gesmeten. Nog mooier is de plattegrond van de hotelkamer waarop middels twee kruisjes te volgen is hoe de exen zich verplaatsen. Heerlijk, die gezichten van de partners als de kruisjes op één bed belanden. Afgeluisterde gesprekken als “Ik heb nog nooit met je oren gespeeld” en “Van mij mag je dat vaker doen”, maken de stemming er niet beter op.

The X-Effect. is vermakelijk en toch vreselijk. Iedereen wil wel weten of zijn of haar partner trouw is, maar om dat nou via een wereldwijd publiek te testen? Typisch Amerikaans. Hoe kan het ook anders.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Ik volg geen series en dus al helemaal geen ‘vrouwenseries’. Maar ik wil het eigenlijk wel. Vooral nu het snel donker wordt en ik graag op de bank hang, met mijn voeten tegen de kachel. Dus gisteravond deed ik een poging bij Net 5. Dinsdagavond. Vrouwenavond. Ik zapte langs de serie Floor Faber. Omdat ruim 750.000 vrouwen (en vast ook wat mannen) naar de eerste aflevering keken, had ik hoge verwachtingen.

De serie, gebaseerd op de gelijknamige column in tijdschrift Viva, draait om het leven van Floor Faber die op zoek is naar haar grote liefde. Gisteravond dacht ze hem gevonden te hebben. Ze is stapelverliefd op fotograaf Menno en laat daardoor meteen haar beste vrienden vallen. Maar de roze wolk verdwijnt al gauw als blijkt dat Floor niet het enige vriendinnetje is van Menno. Met een doos negerzoenen klopt Floor weer beschaamd bij haar vrienden aan. Een onderwerp waar veel vrouwen van smullen.

Ik niet. Het is leuk om naar de herkenbare situaties te kijken waarin de onhandige Floor, gespeeld door Georgina Verbaan, belandt. Met ‘leuk’ is ook alles gezegd. Ik geloof niet dat dit de serie wordt die ik ga volgen. Ik ben nou eenmaal niet het ‘dinsdagavond, dus vrouwenavond op Net 5′ type.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

“Barst! Oud k*tleven! Welkom nieuw leven!” Het is duidelijke taal van cursist Robert, die een blok hout in het vuur smijt en zo zijn oude leven achter zich wil laten. Hij was gisteravond één van de hoofdpersonen in het programma Geluk in uitvoering van de RVU. Het programma volgt mensen die niet wachten tot ze gelukkig wórden, maar het geluk zelf gaan zóéken.

In deze aflevering zijn dat Robert en Renate die beiden gelukkiger hopen te worden door mee te doen aan een survivalweekeinde in de Ardennen. De stoere Robert wil van zijn agressie en frustraties af en de onzekere Renate moet leren omgaan met aandacht.

We zien beide hoofdpersonen erg met zichzelf in de knoop zitten, terwijl ze een houten brug moeten bouwen, een berg moeten beklimmen en van een hoge kabelbaan moeten roetsjen. Verslaggever Jack Valkering is sceptisch. “Word ik écht gelukkiger als ik van die kabelbaan glijd?” vraagt hij de cursusleider. Geluk ligt in het feit dat je de uitdaging aangaat,” is het antwoord.

En dat is het mooie aan het programma: dat je ziet hoe diep ongelukkige mensen de uitdaging aangaan om een leuker leven te krijgen. Of ze dat gelukt is laten de makers van Geluk in uitvoering helaas achterwege.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Mensen zijn verslaafd aan zout én mensen vertonen graag kuddegedrag. Als u wilt weten hoe dat komt, moet u even het programma Weet wat je koopt op uitzending gemist kijken, dat gisteravond op Nederland 2 werd uitgezonden. Een leuk, nog redelijk nieuw consumentenprogramma van de VARA, vlotter en hipper dan het vergelijkbare programma Kassa.

Mensen zijn net olifanten. Althans, zoiets suggereert bioloog Midas Dekkers in een item over gehoorschade door te harde muziek op mp3-spelers. Ik ben meteen geboeid. Ik wil wel eens weten wat de overeenkomst is tussen mensen en olifanten. Volgens Midas gebruiken olifanten een hele lage toon om elkaar te roepen als ze elkaar kwijt zijn. Die lage toon wordt niet gehoord door de kudde, maar via trillingen gevóéld via de grond. En dat is niet alleen wat olifanten, maar ook jongeren zo lekker schijnen te vinden en daarom hun mp3-speler zo hard zetten.

De makers van Weet wat je koopt brengen het leuk. Door de snelle montage, het gebruik van grappige filmpjes én door de onderwerpskeuze krijg ik het idee dat de VARA een publiek probeert te bereiken dat het programma Kassa overslaat. En als ik voor mijzelf spreek dan lukt dat de omroep erg goed.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Wist u dat rijst in het Spaans niet riz maar arroz is? Ik nu wel, dankzij het programma ‘Op z’n Spaans’. Mijn hart sloeg over toen ik gister aan het einde van de middag langs het Teleac programma zapte, met un vaso de vino (glaasje wijn) in mijn hand. Een leuk programma, of vond ik dat alleen maar omdat ik een kleine voorliefde voor Spanje heb ontwikkeld?

Het programma is namelijk niet heel erg informatief. Harm Edens en Loretta Schrijver reizen langs alle grote Spaanse steden om op die manier de taal, de mensen en het goede leven te leren kennen. In deze aflevering neemt Harm een kijkje in de olijfgaard van een Nederlands stel en leert Loretta paella (spreek uit pa-è-ja) maken in Valencia. Omdat het een Teleac programma is leert de kijker natuurlijk óók een woordje Spaans. “Hoe vraagt u hoeveel kost dat?”. Iets wat wij Hollanders meteen willen weten.

Het blijft bij een stuk of vijf vragen. Zóveel leren we dus niet. Toch krijg ík er in ieder geval een goed gevoel bij. Niet alleen omdat ik door de zomerse beelden nú alweer verlang naar de zon, maar ook omdat ik geleerd heb hoe ik volgende zomer een wijntje moet bestellen… Dank je wel Teleac.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Wat is er zo leuk aan Ibiza? Is het niet gewoon een vakantieoord voor vijfentwintigplussers die zich niet meer in Lloret de Mar mogen vertonen? RTL vertelt ons waarom we er allemaal een keer geweest moeten zijn, met het programma “Ibiza 24/7”.

Bijvoorbeeld om er te kunnen te dansen op de muziek van Neerlands trots Thijs Verwest, beter bekend als DJ Tiësto. Of om er in een apenpakje te kunnen housen op de Zooparty in een verlaten dierentuin.

RTL heeft er haar leukste presentatoren voor uit de kast getrokken. En ze zijn zo lekker zichzelf, soms mede dankzij de drank. “I respect you! Echt niet normaal!” gilt presentatrice Nikkie Plessen tegen Tiësto. En Bridget Maasland lalt met schorre stem en een wijntje in de hand: “Wat was je goed man! Jij bent echt een podiumbeest!” tegen collega Dennis Weening, die zojuist met de lokale gitaarheld Paco Fernández opgetreden heeft.

Leuk ook dat het programma op pad gaat met een makelaar om huizen van acht miljoen te bekijken. Jammer alleen dat Ibiza hierdoor onbereikbaar lijkt voor de ‘gewone burger’ die er een hotelletje zoekt. Ik ben heel benieuwd hoe RTL de komende uitzendingen gaat vullen en of we naast het nachtleven nog meer van de rest van de vierentwintig uur te zien krijgen.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Deze week is één groot feest voor bankzittend Nederland. Onder de naam ‘TV Lab’, zendt Nederland 3 maar liefst 19 nieuwe programma’s uit. Onder andere de kijkcijfers en het oordeel van de kijker bepalen of de programma’s een vervolg krijgen.

Zo was dinsdag het programma ‘Geven en nemen’ te zien, een spelshow waarbij drie koppels onderling prijzen moeten verdelen. Worden de koppels het niet binnen de tijd eens, dan gaat de prijs aan ieders neus voorbij. Een heerlijke show: het is natuurlijk al te voorspellen dat de gierige en hebberige Hollanders elkaar niets gunnen, er niet uitkomen en dus geen prijs krijgen.

Wat mij betreft móét het programma ‘Geld speelt geen rol’ terugkomen. In dat programma krijgen mensen de kans om tienduizend euro uit te geven en daarmee andere mensen te verblijden. Zo regelt Willem van het bedrag tientallen condoomautomaten voor op Suriname en zorgt Sanne ervoor dat haar ouders een fantastische bruiloft hebben. En dat levert natuurlijk mooie televisie op met ontroerende verhalen.

‘TV Lab’ is heel slim bedacht, al vraag ik me af in hoeverre de netmanager van Nederland 3 niet stiekem al besloten heeft om met sommige programma’s sowieso door te gaan. Voor het programma ‘Geld speelt geen rol’ hoop ik het laatste.

Geschreven in opdracht van Sp!ts