Een complot van de linkse Tros-visagistes zorgde er voor dat Geert Wilders er gisteren als enige werkelijk beroerd uit zag bij het EenVandaag verkiezingsdebat. Lijstrekkers van een paar grote partijen mochten er hun zegje doen over lokale thema’s. Volstrekt logisch dat Wilders er bij was, want hij doet al in twee hele gemeenten mee. Met een grauw gezicht en donkere kringen onder z’n ogen stond hij daar. Het vermoeide gelaat van de gewone man.

Maar goed, daar ging het debat niet over. Waar het debat ook niet over ging waren die gemeenteraadsverkiezingen. Het ging over rekeningrijden, het ging over miljardenbezuinigingen en over grote projecten die de overheid maar niet goed lijkt aan te kunnen. Over de JSF, over failliete banken en meer van die thema’s die bij u in het dorp dringend aandacht verdienen.

Nog lokaler werd het toen Wilders en Bos de degens kruisten over de stelling: ‘De islam vormt een bedreiging voor de Nederlandse samenleving’. Bos vindt van niet en Wilders vindt van wel. Punt. Er is geen verrassing, het gaat zelden om ‘de inhoud’. Uit armoede let je dus op de visagie, op vuiltjes tussen tanden op wijzende vingertjes. Zucht. Was het maar vast juni, want overmorgen gaat het in tv-debatten ineens over landelijke thema’s.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Over de hele wereld staan de Nederlanders bekend als het volk dat al eeuwen dapper en met wisselend succes vecht tegen de zee en haar verwoestende kracht. Maar elk succes kent zijn schaduwkanten. Dat ontdekt filosoof Dirk van Weelden in de tweede aflevering van Van Weelden over Water (Llink). Hij vaart op verschillende boten door Nederland om zo ‘op zoek te gaan naar het typische Hollandse waterlandschap’.

Nu bevaart hij het Haringvliet dat door grote sluizen compleet van de zee is afgesloten bij voltooiing van de Deltawerken. Een behoorlijk technisch verhaal over de scheiding van zout en zoet water volgt. Vroeger was het water in het Haringvliet zout, nu is het zoet. Dat is niet optimaal voor de natuur. Er moet een overgangsgebied komen en daarvoor gaan de sluizen op een kier om zeewater binnen te laten. Het brakke water dat ontstaat levert problemen op voor de landbouw rond het Haringvliet.

Een verhaal dat me boeit en soms te snel gaat en meer uitdieping verdient. Maar dit is geen Klokhuis, dit is een beschouwing op ons leven met water. Het programma doet denken aan een aardrijkskundeles. Mijn lievelingsvak op school ooit, maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen daar zin in heeft om half acht ’s avonds.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Voor mij, en waarschijnlijk ook voor u, zijn de tijden voorbij waarin je slechts tv kijkt op zo’n toestel waar de huiskamer omheen gebouwd is.

Meer en meer beeld bekijk ik via internet op m’n laptop. Daar zijn bijzondere shows te zien. Neem de TED Nieuwsfabriek (www.ted.nl – YouTube). Een tweewekelijks verschijnend fenomeen van acht minuten dat de actualiteit met een hele vette knipoog tegemoet treedt. De Nieuwsfabriek fabriceert hilarisch nieuws waar je bij zit. Wist je dat Albert Heijn aan de verkiezingen mee wil doen? Dat de provincie Brabant de elfstedentocht wil organiseren? Wegens een tekort aan steden maakt de provincie daartoe nieuwe aan in SimCity. Ja echt!

Wat vindt Jan met de pet daarvan? Jan tekent zo voor een Brabantse elfstedentocht. Of voor een betere bescherming van de albino’s door het WNF. Het genre ’straatinterview’ wordt serieus genadeloos op de hak genomen. De show hangt aan elkaar van de flauwste (woord)grapjes waaraan je je na een aflevering of twee met een grote grijns op je gezicht aan overgeeft. Het is zo’n bombardement, je moet wel.

Grappen laten zich vaak moeilijk uitleggen dus vorm vooral zelf een oordeel. Maar dit is zo leuk op internet dat het eigenlijk een plekje op tv verdient.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Er zijn maar weinig programma’s op tv waar ik zulke goede herinneringen aan heb als Het Klokhuis (NPS). Het programma is verantwoordelijk voor het feit dat ik bijna alles interessant vind wat ik om me heen zie. Maar gedeeltelijk ook voor mijn gevoel voor humor dankzij sketches met To en Ta, Professor Fetze Alsvanouds van de universiteit van Harderwijk en natuurlijk de altijd rebelse Boy Zonderman. Prachtig dus dat het nog steeds bestaat, je gunt immers iedereen zo’n bijzonder programma.

De tijden veranderen wel en dus verandert Het Klokhuis mee. Gisteren was de eerste aflevering nieuwe stijl met een nieuwe presentator en modernere vormgeving. Dat is altijd wennen natuurlijk. Dus wat doen de makers slim? Uitleggen hoe die nieuwe vormgeving gemaakt is! Alle oude leaders komen langs en de vlotte Mustafa laat zien wat er allemaal moet gebeuren om zo’n hip begin van een programma te maken. De stop-motion techniek wordt uitgelegd en en passant komt zelfs een 3d-printer langs. Nergens wordt het te moeilijk, een technisch verhaal wordt teruggebracht naar iets begrijpelijks. Tel daarbij leuke sketches en de uitstekende muziek en het is duidelijk dat Het Klokhuis nog steeds klaar is voor de toekomst.

-uit de oude doos-

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Om de vergrijzing in de provincie Groningen tegen te gaan werd het project Blauwestad bedacht. Een nieuwbouwwijk met ruime kavels aan het water zou jonge mensen uit de Randstad naar het noorden moeten trekken. Goudzoekers (VPRO) bezocht Groningen en zag dat Blauwestad niet werkte. Van de circa 1500 geplande woningen werd maar tien procent gebouwd. Nu ligt de bouw stil, er is geen animo.

Waar mensen niet willen wonen, willen ze vaak wel op bezoek bedachten de Groningers. Het toerisme is dé kans om het tij te keren. Project Blauwestad leerde: voor goedkope, mooie huizen komt de doelgroep niet. Dus moet die maar als toerist kennismaken met de regio. Dat is goed voor de lokale economie en misschien kopen toeristen later een tweede huis in Groningen.

Daarom veranderde Nieuweschans in ‘Bad Nieuweschans’ zodat Duitsers weten dat er fijn gekuurd kan worden. Daarom dagjesmensen lokken met een slogan ‘Er gaat niets boven Groningen‘.

Die slogan werkt, de campagne kostte 1,5 miljoen euro en leverde Groningen 83 miljoen euro uit toerisme op. Goud gevonden in Groningen? Voor nu wel, maar er moeten echt meer mensen gaan wonen dan dat er wegtrekken om dat goud ook in de toekomst nog te laten blinken.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Pardon? Ja dat is de zendtijd die alle Nederlandse politieke partijen krijgen bij de publieke omroep. Daarin kunnen ze hun standpunten onbekritiseerd uw huiskamer in gooien. Even geen lastige Pauw of Witteman, even geen vervelende collega-politicus die de partij klemzet. Nee, een soloshow van vier minuten. 

Het is verbazingwekkend wat daar soms mee gedaan wordt. Iedereen kent het knullige spotje waarin Geert Wilders en Fleur Agema zich per roeiboot een weg door een oerhollandse sloot banen, maar er is ook de hilarische spot van het CDA waarin Balkenende staat afgebeeld op een luchtballon. Vaak gebeurt er visueel zoveel raars dat de boodschap compleet ondergesneeuwd raakt. 

Gisteren was GroenLinks aan de beurt, en het moet gezegd dat er geen oubolligheid in beeld is bij die partij. Als je per ongeluk middenin de spot binnenviel dacht je dat je naar een flitsend Llink-item keek. Snel wordt een verhandeling over het slechte Nederlandse milieubeleid neergezet. 

CO2, windmolens, fossiele brandstoffen en nogmaals het slechte Nederlandse klimaatbeleid komen aan de orde. Boodschap overdreven duidelijk, missie geslaagd. Hopelijk gaan niet ale partijen zo hip te werk anders valt er niks meer te lachen tijdens die traditionele vier minuten Zendtijd voor politieke partijen (Ned1).

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Lachen, gieren, brullen. Vroeger kon dat bij de Tros met Bananasplit, en Dit was het nieuws, maar nu is er Jan Smit als presentator van ‘Ik weet wat jij deed‘. De show draait om een vrijwillig ‘gehypnotiseerde’ kandidaat die in de studio ineens ontwaakt uit zijn trance. Tijdens die trance heeft hij allerlei dingen gedaan die hij normaal nooit zou doen.

Kandidaat Sander werkt in nuchtere toestand als barkeeper en wordt op een doodnormale dag ineens gehypnotiseerd door een man in een grijs pak. Daarna denkt hij achtereenvolgens dat hij de baas is in de zaak waar hij werkt en dat hij een toneelspeler is die een toneelstuk van Shakespeare uitvoert.

Dat is Sander allemaal vergeten als hij in de studio terugkijkt op wat hij allemaal heeft gedaan onder hypnose. Och, och wat gênant allemaal zeg! Hoe hij zijn collega’s commandeert en hoe hij bij de toneelkus zijn tong gebruikt. Amazing. Omdat je als kijker totaal niets hebt met Sander, boeit het geen moment wat hij allemaal voor malle dingen uithaalt. Volgens mij acteert hij de heleboel bij elkaar. Zet daarnaast een Jan Smit die acteert dat ie presentator is en het grote zapmoment dient zich aan. Ik weet nu wel wat ik volgende week niet doe.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Het moet de droom zijn van elke agent: uitverkoren worden door Leo de Haas en de zijnen om te figureren in ‘Blik op de weg’ (AVRO). Als het zover is zwiep je behendig je gordel om, zet met een slicke move je functionele zonnebril op en wrijft over je keurig bijgewerkte snor. Aan het werk, op zoek naar overtreders.

Want het is een jungle dat verkeer in Nederland en jij bent de ranger die daar wat orde in kan scheppen. Gas d’r op en boeven vangen. Zo gaat het in dromen. De werkelijkheid is al achttien jaar(!) een stuk minder spannend. Je ziet een auto op het fietspad, een fietser die ineens uit moet wijken omdat een automobilist niet uitkijkt. 

Niks schokkends eigenlijk, de dagelijkse dingen dus die overal gebeuren. Maar dan rijdt midden in de dorpskern van Schubbekutteveen een groep jongetjes met z’n drieën naast elkaar. Stop die wagen! Je stapt uit en spreekt het grut vermanend toe. Ze knikken. Ze begrijpen je: dit wás ook gevaarlijk. Je knijpt in je arm en beseft dat dit echt was. De wereld is veiliger nu. De kijker leeft mee, maar die knijpt in z’n arm om wakker te blijven.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Stel. Je bent een meisje van zestien, zit lekker op school en ‘doet je ding’ tot blijkt dat je leven ingrijpend verandert. Je bent zwanger. Wat doet dat met je? MTV brengt dat in geheel eigen dagboekstijl in beeld in de serie 16 & Pregnant die gisteren van start ging. In elke aflevering zal een ander -aanstaande- Amerikaanse tienermoeder centraal staan. 

Gisteren maakten we kennis met voice-over en scholiere Maci die dan acht maanden zwanger is. Haar vriend Ryan werkt fulltime in een fabriek. Hij is niet erg betrokken bij de zwangerschap en kijkt nors zodra het over luiers en verantwoordelijkheid gaat. Maci wordt snel volwassen en studeert hard zodat ze examens kan doen voordat de baby er is. 

Als zoon Bentley ter wereld komt, blijkt de jeugdliefde tussen de twee niet meer zo vurig als voorheen. Maci zorgt praktisch in d’r eentje voor Bentley; Ryan wil geen gezeur aan zijn hoofd. Je ziet het fout gaan. Toch is het geen somber programma. Het biedt een inkijk zonder oordeel in twee levens die nog niet helemaal klaar  zijn voor ‘het echie’. Een soort ‘Baby te huur’ maar dan met levenslange verlenging. 

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Extra – Sommige moeders uit de serie bloggen ook over hun leven. Die blogs zijn hier te vinden.

Kennen we onze buren nog wel? NCRV’s Achter de voordeur probeert de interesse voor buuf en buurman aan te wakkeren door te laten zien dat er mensen in je straat wonen met een verhaal. Dat is bij vlagen net zo politiek correct als het klinkt. Zo stelt de gesluierde Zora haar huis open voor nieuwsgierige buren. Die dachten aan haar foto al te kunnen zien  dat ze streng islamitisch moest zijn. Dat ze ‘iets met vrouwenrechten doet, want dat zie je vaak bij gevluchte mensen dan’. Maar nee. Zora -wel moslima trouwens- studeert geneeskunde en is behoorlijk vooruitstrevend. Ze geeft zelfs mannen een hand. Zo zie je maar.

Charron een jongen die een moeilijke jeugd had krijgt ook buren op bezoek. Charrons alcoholistische ouders sloegen hem. Zijn huis, dat hij deelt met zus en oma staat vol met poppen, goudgerande spiegels en ornamenten. Charron is een ex-’kamper’. Maar dat deert buren Tonnie en Nelly niets. ‘Dat er zulke verledens zijn in onze straat, dat wist ik echt niet’ zegt Tonnie oprecht. En zo brengt het programma mensen die al vlakbij elkaar woonden nog een stukje dichter bijeen. Dat doet de mens in deze donkere dagen goed.