Mensen reageren vaak nogal heftig op nieuwsberichten op internet over dierenleed. Als je die reacties leest, merk je dat een heleboel mensen moeilijk met dat verschijnsel in ons bestaan om kunnen gaan. Doodsverwensingen en verminkingsvoorstellen aan het adres van de leedveroorzaker, maar ook uitingen van diep verdriet vliegen je om de oren. Ik ben natuurlijk geen voorstander van dierenleed, maar ik lees berichten daarover graag om de reacties. Ik ben gefascineerd door die emotionele uitspattingen.

Daarom vind ik dat een tv-programma als Animal Cops Houston (AnimalPlanet) er op de buis een beetje bekaaid vanaf komt. Want het is niet mals wat sommige Texanen beesten aandoen. De dierenagent treft een overbevolkt kennel aan waarin magere honden lopen. Zwerfhonden die zijn opgevangen door een welwillende burger die niet genoeg geld heeft om ze optimaal te verzorgen. En meer: Vechthanen die verwaarloosd of dood zijn. Magere paarden in een buitengebied. Eenzame honden en andere ellende, en je blijft er maar mee zitten. Mijn advies aan Animal Planet: breng dit programma op internet, gooi de reactievelden open en geef mensen zo de kans hun gevoelens te kanaliseren. Het hoort bij dit soort nieuws, je wil er schande van spreken. En je kat daarna wat extra lekkers geven.

Het is een slechte week voor het luchttransport. Na de dramatische crash in Rusland vorige week is het nu de aswolk uit IJsland die het nieuws beheerst. Vandaar dat ik weer eens naar Air Crash Investigation (NatGeo)keek.Dat is die serie dramatische documentaires die precies weergeeft hoe een bepaalde vliegramp zich voltrok.

Hoewel vliegen de veiligste manier blijft om je te verplaatsen lijkt dit soort programma’s een zekere vliegangst toch te rechtvaardigen. Zeker omdat er in de documentaire van gisteren niet eens iets neerstortte. Dat was wel de bedoeling van de kapers die in 1994 een Airbus kaapten in Algerije. Ze wilden het toestel laten ontploffen boven de Eiffeltoren en zo een ramp in Parijs veroorzaken.

Zover kwam het niet. De Airbus werd aan de grond gehouden en ‘slechts’ vier van de 220 passagiers stierven. De terroristen executeerden hen om te laten zien dat het ze menens was. Bij de bevrijdingsactie door Franse special forces werden alleen gijzelnemers gedood.

De docu is spannend want er zijn veel belangen. Veiligheid, landsbelang en puur lijfsbehoud. Dat loopt door elkaar en leidt tot een gelukkige uitkomst. Een andere uitzending dan gewoonlijk, maar het gegeven blijft dat je met z’n allen in dat blik met vleugels zit. En niets anders doen kunt dan hopen en bidden. Daar naar te kijken blijft boeiend.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Dit is waar de tv ooit voor is uitgevonden. Het venster op de wereld. De blik op landschappen die je nog nooit in het echt zag. Weg met de beelden van mensen die zich in de kijker willen spelen. Weg soaps, weg beelden van oorlogen en honger. Ruim baan voor landschappen en een trein die zich daar als een rivier doorheen beweegt. Van station naar station en van brug naar tunnel en terug. Dit is een voorschot op vakantie.

Rail Away (EO) geeft het je al vijftien jaar, dat gevoel. Het is een simpel programma. Ergens ter wereld rijdt een trein en die wordt gevolgd door camera’s. Het beeld voorzien van informatief commentaar over de route.
Gisteren railde een ‘Class 170 diesel’ de prachtige route van Aberdeen in het noorden van Schotland zuidwaarts langs de kust naar Dundee met eindhalte Edinburgh.

Op mij heeft het programma dezelfde aantrekkingskracht als die webcambeelden van half besneeuwde skigebieden in Oostenrijk op de Belg. Ze zijn nog niet klaar en liggen al op jou te wachten. Dat brengt ze dichtbij. Even zit ik dan in die stoeltjeslift en ben ik daar. Nu rijd ik mee door tunnels, langs bergen met die trein en kom helemaal tot rust. Geen mens te zien.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Een complot van de linkse Tros-visagistes zorgde er voor dat Geert Wilders er gisteren als enige werkelijk beroerd uit zag bij het EenVandaag verkiezingsdebat. Lijstrekkers van een paar grote partijen mochten er hun zegje doen over lokale thema’s. Volstrekt logisch dat Wilders er bij was, want hij doet al in twee hele gemeenten mee. Met een grauw gezicht en donkere kringen onder z’n ogen stond hij daar. Het vermoeide gelaat van de gewone man.

Maar goed, daar ging het debat niet over. Waar het debat ook niet over ging waren die gemeenteraadsverkiezingen. Het ging over rekeningrijden, het ging over miljardenbezuinigingen en over grote projecten die de overheid maar niet goed lijkt aan te kunnen. Over de JSF, over failliete banken en meer van die thema’s die bij u in het dorp dringend aandacht verdienen.

Nog lokaler werd het toen Wilders en Bos de degens kruisten over de stelling: ‘De islam vormt een bedreiging voor de Nederlandse samenleving’. Bos vindt van niet en Wilders vindt van wel. Punt. Er is geen verrassing, het gaat zelden om ‘de inhoud’. Uit armoede let je dus op de visagie, op vuiltjes tussen tanden op wijzende vingertjes. Zucht. Was het maar vast juni, want overmorgen gaat het in tv-debatten ineens over landelijke thema’s.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Over de hele wereld staan de Nederlanders bekend als het volk dat al eeuwen dapper en met wisselend succes vecht tegen de zee en haar verwoestende kracht. Maar elk succes kent zijn schaduwkanten. Dat ontdekt filosoof Dirk van Weelden in de tweede aflevering van Van Weelden over Water (Llink). Hij vaart op verschillende boten door Nederland om zo ‘op zoek te gaan naar het typische Hollandse waterlandschap’.

Nu bevaart hij het Haringvliet dat door grote sluizen compleet van de zee is afgesloten bij voltooiing van de Deltawerken. Een behoorlijk technisch verhaal over de scheiding van zout en zoet water volgt. Vroeger was het water in het Haringvliet zout, nu is het zoet. Dat is niet optimaal voor de natuur. Er moet een overgangsgebied komen en daarvoor gaan de sluizen op een kier om zeewater binnen te laten. Het brakke water dat ontstaat levert problemen op voor de landbouw rond het Haringvliet.

Een verhaal dat me boeit en soms te snel gaat en meer uitdieping verdient. Maar dit is geen Klokhuis, dit is een beschouwing op ons leven met water. Het programma doet denken aan een aardrijkskundeles. Mijn lievelingsvak op school ooit, maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen daar zin in heeft om half acht ‘s avonds.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Voor mij, en waarschijnlijk ook voor u, zijn de tijden voorbij waarin je slechts tv kijkt op zo’n toestel waar de huiskamer omheen gebouwd is.

Meer en meer beeld bekijk ik via internet op m’n laptop. Daar zijn bijzondere shows te zien. Neem de TED Nieuwsfabriek (www.ted.nl – YouTube). Een tweewekelijks verschijnend fenomeen van acht minuten dat de actualiteit met een hele vette knipoog tegemoet treedt. De Nieuwsfabriek fabriceert hilarisch nieuws waar je bij zit. Wist je dat Albert Heijn aan de verkiezingen mee wil doen? Dat de provincie Brabant de elfstedentocht wil organiseren? Wegens een tekort aan steden maakt de provincie daartoe nieuwe aan in SimCity. Ja echt!

Wat vindt Jan met de pet daarvan? Jan tekent zo voor een Brabantse elfstedentocht. Of voor een betere bescherming van de albino’s door het WNF. Het genre ‘straatinterview’ wordt serieus genadeloos op de hak genomen. De show hangt aan elkaar van de flauwste (woord)grapjes waaraan je je na een aflevering of twee met een grote grijns op je gezicht aan overgeeft. Het is zo’n bombardement, je moet wel.

Grappen laten zich vaak moeilijk uitleggen dus vorm vooral zelf een oordeel. Maar dit is zo leuk op internet dat het eigenlijk een plekje op tv verdient.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Er zijn maar weinig programma’s op tv waar ik zulke goede herinneringen aan heb als Het Klokhuis (NPS). Het programma is verantwoordelijk voor het feit dat ik bijna alles interessant vind wat ik om me heen zie. Maar gedeeltelijk ook voor mijn gevoel voor humor dankzij sketches met To en Ta, Professor Fetze Alsvanouds van de universiteit van Harderwijk en natuurlijk de altijd rebelse Boy Zonderman. Prachtig dus dat het nog steeds bestaat, je gunt immers iedereen zo’n bijzonder programma.

De tijden veranderen wel en dus verandert Het Klokhuis mee. Gisteren was de eerste aflevering nieuwe stijl met een nieuwe presentator en modernere vormgeving. Dat is altijd wennen natuurlijk. Dus wat doen de makers slim? Uitleggen hoe die nieuwe vormgeving gemaakt is! Alle oude leaders komen langs en de vlotte Mustafa laat zien wat er allemaal moet gebeuren om zo’n hip begin van een programma te maken. De stop-motion techniek wordt uitgelegd en en passant komt zelfs een 3d-printer langs. Nergens wordt het te moeilijk, een technisch verhaal wordt teruggebracht naar iets begrijpelijks. Tel daarbij leuke sketches en de uitstekende muziek en het is duidelijk dat Het Klokhuis nog steeds klaar is voor de toekomst.

-uit de oude doos-

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Om de vergrijzing in de provincie Groningen tegen te gaan werd het project Blauwestad bedacht. Een nieuwbouwwijk met ruime kavels aan het water zou jonge mensen uit de Randstad naar het noorden moeten trekken. Goudzoekers (VPRO) bezocht Groningen en zag dat Blauwestad niet werkte. Van de circa 1500 geplande woningen werd maar tien procent gebouwd. Nu ligt de bouw stil, er is geen animo.

Waar mensen niet willen wonen, willen ze vaak wel op bezoek bedachten de Groningers. Het toerisme is dé kans om het tij te keren. Project Blauwestad leerde: voor goedkope, mooie huizen komt de doelgroep niet. Dus moet die maar als toerist kennismaken met de regio. Dat is goed voor de lokale economie en misschien kopen toeristen later een tweede huis in Groningen.

Daarom veranderde Nieuweschans in ‘Bad Nieuweschans’ zodat Duitsers weten dat er fijn gekuurd kan worden. Daarom dagjesmensen lokken met een slogan ‘Er gaat niets boven Groningen‘.

Die slogan werkt, de campagne kostte 1,5 miljoen euro en leverde Groningen 83 miljoen euro uit toerisme op. Goud gevonden in Groningen? Voor nu wel, maar er moeten echt meer mensen gaan wonen dan dat er wegtrekken om dat goud ook in de toekomst nog te laten blinken.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Pardon? Ja dat is de zendtijd die alle Nederlandse politieke partijen krijgen bij de publieke omroep. Daarin kunnen ze hun standpunten onbekritiseerd uw huiskamer in gooien. Even geen lastige Pauw of Witteman, even geen vervelende collega-politicus die de partij klemzet. Nee, een soloshow van vier minuten.

Het is verbazingwekkend wat daar soms mee gedaan wordt. Iedereen kent het knullige spotje waarin Geert Wilders en Fleur Agema zich per roeiboot een weg door een oerhollandse sloot banen, maar er is ook de hilarische spot van het CDA waarin Balkenende staat afgebeeld op een luchtballon. Vaak gebeurt er visueel zoveel raars dat de boodschap compleet ondergesneeuwd raakt.

Gisteren was GroenLinks aan de beurt, en het moet gezegd dat er geen oubolligheid in beeld is bij die partij. Als je per ongeluk middenin de spot binnenviel dacht je dat je naar een flitsend Llink-item keek. Snel wordt een verhandeling over het slechte Nederlandse milieubeleid neergezet.

CO2, windmolens, fossiele brandstoffen en nogmaals het slechte Nederlandse klimaatbeleid komen aan de orde. Boodschap overdreven duidelijk, missie geslaagd. Hopelijk gaan niet ale partijen zo hip te werk anders valt er niks meer te lachen tijdens die traditionele vier minuten Zendtijd voor politieke partijen(Ned1).

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Lachen, gieren, brullen. Vroeger kon dat bij de Tros met Bananasplit, en Dit was het nieuws, maar nu is er Jan Smit als presentator van ‘Ik weet wat jij deed‘. De show draait om een vrijwillig ‘gehypnotiseerde’ kandidaat die in de studio ineens ontwaakt uit zijn trance. Tijdens die trance heeft hij allerlei dingen gedaan die hij normaal nooit zou doen.

Kandidaat Sander werkt in nuchtere toestand als barkeeper en wordt op een doodnormale dag ineens gehypnotiseerd door een man in een grijs pak. Daarna denkt hij achtereenvolgens dat hij de baas is in de zaak waar hij werkt en dat hij een toneelspeler is die een toneelstuk van Shakespeare uitvoert.

Dat is Sander allemaal vergeten als hij in de studio terugkijkt op wat hij allemaal heeft gedaan onder hypnose. Och, och wat gênant allemaal zeg! Hoe hij zijn collega’s commandeert en hoe hij bij de toneelkus zijn tong gebruikt. Amazing. Omdat je als kijker totaal niets hebt met Sander, boeit het geen moment wat hij allemaal voor malle dingen uithaalt. Volgens mij acteert hij de heleboel bij elkaar. Zet daarnaast een Jan Smit die acteert dat ie presentator is en het grote zapmoment dient zich aan. Ik weet nu wel wat ik volgende week niet doe.

Geschreven in opdracht van Sp!ts