Na zo”n week vol herdenkingen is een potje onvervalste feelgoodtelevisie wel eens lekker. “Voor Elkaar” van de RVU is daar een schoolvoorbeeld van. Het concept is simpel: iemand wil iets, een wildvreemde doet het. Je kan er niets mee winnen, je hoeft niets idioots te doen en het mooiste: het is verfrissend echt.

Zo is er de 26-jarige Sharia, die graag een tasje wil breien van plastic. De meer dan twee keer zo oude Frieda wil maar wat graag uitleggen hoe. Het plastic is nieuw voor haar, maar breien kan ze. Ze praten makkelijk met elkaar, en een dagje samen in de tuin wroeten is snel gepland.

Paul woont alleen en zoekt een vismaatje. Z”n vrienden wonen niet echt in de buurt, maar kunstschilder Harry gaat graag mee. Harry dacht lekker te kunnen babbelen, maar Paul”s motto is: “vissen is geen babbelen, vissen is vissen.” Gelukkig laat hij dat een beetje varen en leren ze nog wat van elkaar.

Marilyn en Janny kletsen wat makkelijker. Marilyn is flink bedonderd door iemand die ze vertrouwde en hoopt nu nieuwe mensen te leren kennen om haar vertrouwen in de mens terug te krijgen. De twee vrouwen eindigen knuffelend.

Simpele televisie zonder pretenties. Heerlijk.

Geschreven in opdracht van Sp!ts