En toen was er On Air. Gisteren voor het eerst. Het is een volgende, dappere poging van de publieke omroep om het kijkcijfergemis van De Wereld Draait Door te verzachten in deze komkommerrijke tijd. Harm Edens kreeg van de NCRV de opdracht een leuk bloesje aan te doen en op Schiphol aan een glimmende tafel gesprekken te voeren met jan en alleman. Prima.

Maar het is een beetje raar. Ik zeg niet dat ik het niet leuk vind, want hoewel ik DWDD wegzap vanwege de verschrikkelijke monologen van Matthijs van Nieuwkerk (het vleesgeworden leuke bloesje), is de formule an sich best geinig. Edens trekt dat door in On Air en babbelt er leuk op los.

Het rare zit hem eigenlijk in het Schipholverhaal dat tussen elk gedeelte van het programma opduikt. Ze zitten daar – dat snap ik – omdat het vakantietijd is. Toch lijkt de luchthaven er af en toe bij de haren bijgesleept. Vooral de inburgeringscursus voor buitenlandse passagiers is megaflauw, en ook het stukje waarin we, in cijfers zelfs, horen hoe druk het op Schiphol is heeft een hoog who cares-gehalte.

Kortom: De eerste aflevering is nog ietwat vreemd. Het begin is er, maar de tussenstukjes zijn nog een beetje een kliederboel.

Geschreven in opdracht van Sp!ts