Foto: SBS6

Het is een ware cultuurshock voor prins Shiv uit India om te zien hoe Amsterdamse meiden zich uitsloven op de bar. Vrouwen horen niet voor iedereen, maar alleen voor hém te dansen! In het programma Coming to Holland: Prins zoekt vrouw zijn drie prinsen (undercover) op zoek naar de ware liefde, die ze in Nederland hopen te vinden.

Ik betwijfel of de prinsen succes zullen hebben, maar SBS6 heeft het in ieder geval wél met dit programma: ik vind het hilarisch.

Prins Pita van Samoa en de Indiase prins Shiv denken hier hun vrouw te gaan vinden, omdat Nederlanders zo “makkelijk benaderbaar zijn”. Maar daar komen de mannen al gauw op terug als zij vrouwen op de Dam aan proberen te spreken die stug doorlopen.

Ik kom niet meer bij op het moment dat de mannen op de bank zitten en toevallig langs het weerbericht van Piet Paulusma zappen. “Of die man is gek, of dit is het weerbericht voor kinderen”, oordelen de mannen die onze weerman temidden van tientallen kinderen het BARBECUEWEER (hoe verzin je eigenlijk?) zien presenteren.

Nee, ik denk niet dat deze prinsen in dit programma een geschikte vrouw zullen vinden. Maar zien hoe de mannen zich over ons Nederlanders verbazen is erg leuk.

geschreven in opdracht van Sp!ts

Feest! Dansen, ballonnen, bellen, toeters, slingers! Champoepel voor de hele tent en doe de buren ook maar een fles! RTL Boulevard komt langs! Tenminste, dat zou je denken, maar niets van dat alles. Bij de duizendste uitzending van actualiteitenrubriek EenVandaag is niet te merken dat er wat te vieren valt.

Braaf doet het programma wat het al sinds 2006 doet, en dat is vandaag de gemeenteraadsverkiezingen belichten. Kant is weg bij de SP, Wilders was in Almere, oud-schaatscoach Ab Krook is weer tegen zijn bedoelingen gekozen in de raad van Wijdemeren. Aan presentator Wouter Kurpershoek is niets te merken, hij draagt niet eens een feestelijk bloemetje in zijn knoopsgat om het jubileum te vieren.

Voor de rode loper en een goedgevuld glas moet je bij de commerciëlen zijn. Boulevard staat namelijk wel op de stoep bij Tuschinski waar de vierduizendste aflevering van Goede Tijden, Slechte Tijden wordt vertoond. Veel cocktailjurkjes en hippe pakken.

Dat kan bij de Publieke Omroep natuurlijk niet. Iedereen zou er schande van spreken als de medewerkers van de best bekeken actualiteitenrubriek van ónze belastingcenten een ouderwets bacchanaal zouden aanrichten. Ondenkbaar! De duizendste uitzending van je programma vier je dus zo: “Dit was de duizendste uitzending van EenVandaag. Graag tot morgen.”

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Bij DWDD zaten gisteravond uiteraard weer de usual suspects van de Nederlandse politieke analyse aan tafel: Felix Rottenberg, Maurice de Hond en Jort Kelder. Eerste vraag: Hoe is de opkomst? Daar kon De Hond nog niets over zeggen zo vroeg op de avond. Maar de volksteller had desondanks niet stilgezeten. De VVD heeft het goed gedaan volgens De Honds peiling. “Maar dat is een kiespijnuitslag”, aldus de altijd enthousiaste Felix Rottenberg. “Dat zijn allemaal PVV-stemmers die bij de VVD uitkomen deze gemeenteraadsverkiezingen.”

Kiespijnuitslag dus.

“We nemen even een voorschotje op 9 juni”, kwispelde Van Nieuwkerk op olijke wijze. Want die gemeentes, dat is niet interessant natuurlijk. Alleen Almere en Den Haag kunnen op aandacht rekenen van de media met de PVV op het stemformulier. En dan komt De Hond op de proppen met waar hij voor gevraagd is: voorspellen met de ‘methode-De Hond’ en die was onnavolgbaar als altijd.

Want als je het charisma van Balkenende deelt door het draaien van Bos, dan de wortel neemt van de val van het kabinet, dat dan weer optelt met de kopvoddentaks dan zou het zomaar kunnen zijn dat met deze opkomst…. En daar floepten ineens 27 zetels voor de PVV uit De Honds mouw.

Ik heb inmiddels kiespijn én uitslag gekregen van deze verkiezingen.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Dakloos zijn, is een keuze. Tenminste, zo denkt Jean-Jacques François de Beaucour er over. De jongen met dure naam is een van de vier deelnemers aan Stinkend Rijk & Dakloos, een nieuw programma van de KRO. Een week lang moeten mensen die in het dagelijks leven genoeg geld hebben om voor 9000 euro kleren te shoppen, op straat leven.

Gisteren kwam het zwerverbestaan nog niet heel realistisch over. Dat is niet zo gek. Voorbijgangers gaan zich toch net even anders gedragen als je met een camera een zwerver volgt. Dat verklaart misschien ook waarom twee van de vier daklozen zomaar een slaapplek krijgen aangeboden. Macht van de camera? Geen van mijn vrienden heeft ooit een zwerver uitgenodigd om op de bank te pitten.

Het is te hopen dat in de komende zes afleveringen het allemaal wat echter wordt. Ik wil die miljonairs zien smeken voor elke euro, slapen onder de brug bij min tien, bedreigd worden voor wat centen door een agressieve junk. Meer emotionele verhalen horen over het ruwe straatleven dat je niemand gunt. Zodat niet alleen miljonairs als Jean-Jacques François de Beaucour, maar ook wij ons eens realiseren dat het leven van een dakloze geen keuze is.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Foto: Wim Kluvers / KRO

Een complot van de linkse Tros-visagistes zorgde er voor dat Geert Wilders er gisteren als enige werkelijk beroerd uit zag bij het EenVandaag verkiezingsdebat. Lijstrekkers van een paar grote partijen mochten er hun zegje doen over lokale thema’s. Volstrekt logisch dat Wilders er bij was, want hij doet al in twee hele gemeenten mee. Met een grauw gezicht en donkere kringen onder z’n ogen stond hij daar. Het vermoeide gelaat van de gewone man.

Maar goed, daar ging het debat niet over. Waar het debat ook niet over ging waren die gemeenteraadsverkiezingen. Het ging over rekeningrijden, het ging over miljardenbezuinigingen en over grote projecten die de overheid maar niet goed lijkt aan te kunnen. Over de JSF, over failliete banken en meer van die thema’s die bij u in het dorp dringend aandacht verdienen.

Nog lokaler werd het toen Wilders en Bos de degens kruisten over de stelling: ‘De islam vormt een bedreiging voor de Nederlandse samenleving’. Bos vindt van niet en Wilders vindt van wel. Punt. Er is geen verrassing, het gaat zelden om ‘de inhoud’. Uit armoede let je dus op de visagie, op vuiltjes tussen tanden op wijzende vingertjes. Zucht. Was het maar vast juni, want overmorgen gaat het in tv-debatten ineens over landelijke thema’s.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Daar zat Joran aan de leugendetector. De natte droom van flink wat rechercheurs en misdaadverslaggever Peter R. de Vries. Na wat aarzelen zond RTL5 gisteravond Joran Spreekt uit, een dubieuze mix van interviews, een leugendetectortest en een handjevol deskundigen.

Bij de start ben ik eerder benieuwd naar de ontstaansgeschiedenis van dit programma dan naar verklaring nr. 463 van Joran. Terror Jaap die zich als interviewer ontpopt? Privé-beelden van Jaap en Joran in gesprek, gemaakt met meerdere camera’s? Joran die geld ontvangt voor zijn vriendschap en gesprekken met Jaap? En trots en tranen prima kan combineren?

Tijdens de vrijwillige leugendetectortest ontkent Joran alles, zelfs dat hij Natalee Holloway ontmoet heeft. Hij probeerde ondertussen bewust de leugendetectortest te beïnvloeden door vreemde spierspanning te realiseren; onder andere door z’n bilspieren aan te spannen. Het zit ‘m in de details.

De uitkomst van de test: Joran is de persoon die verantwoordelijk is voor de doodsoorzaak en verdwijning van Natalee. Joran vervloekt het ‘kutapparaat’. Maar deskundigen werpen tegen dat de test niet betrouwbaar is.

En dan begint Joran zelf te vertellen. In een soort gefrustreerde trance. Verdrietig. Maar oprecht. Of niet. Gatver. Doodeng. Voor het laatst op het podium of op naar het volgende mediaoptreden?

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Over de hele wereld staan de Nederlanders bekend als het volk dat al eeuwen dapper en met wisselend succes vecht tegen de zee en haar verwoestende kracht. Maar elk succes kent zijn schaduwkanten. Dat ontdekt filosoof Dirk van Weelden in de tweede aflevering van Van Weelden over Water (Llink). Hij vaart op verschillende boten door Nederland om zo ‘op zoek te gaan naar het typische Hollandse waterlandschap’.

Nu bevaart hij het Haringvliet dat door grote sluizen compleet van de zee is afgesloten bij voltooiing van de Deltawerken. Een behoorlijk technisch verhaal over de scheiding van zout en zoet water volgt. Vroeger was het water in het Haringvliet zout, nu is het zoet. Dat is niet optimaal voor de natuur. Er moet een overgangsgebied komen en daarvoor gaan de sluizen op een kier om zeewater binnen te laten. Het brakke water dat ontstaat levert problemen op voor de landbouw rond het Haringvliet.

Een verhaal dat me boeit en soms te snel gaat en meer uitdieping verdient. Maar dit is geen Klokhuis, dit is een beschouwing op ons leven met water. Het programma doet denken aan een aardrijkskundeles. Mijn lievelingsvak op school ooit, maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen daar zin in heeft om half acht ’s avonds.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

De Streep. Hij is de laatste weken ongenadig hard óf een sprankje hoop voor Nederlandse schaatsupporters en oordeelt rücksichtslos over winst of verlies, over wie het haalt en wie faalt. De Streep is het, die de jongens van de mannen scheidt.

Het mooie aan De Streep is dat hij zich alleen laat zien als het er écht om gaat. Nietsontziend snelt hij dan met dodelijke precisie over het ijs, vlak achter de nieuwe kanshebber aan of voor de vedette uit. Hij vertegenwoordigt namelijk de snelste schaatser van het moment.

De Streep is de enige Olympiër waar supporters het ene moment hartstochtelijk voor kunnen juichen, om hem een paar ritten later hartgrondig te vervloeken. Hij is ook de enige die verloor van Sven Kramer, maar toch won. De Streep is misschien wel de belangrijkste rijder.

Krijgt de Koelbloedige Blauwe sterallures? De publiciteit zoekt hij zeker niet. Het schijnt zelfs dat hij een interviewverzoek van Mart Smeets heeft geweigerd, terwijl de nestor onder de commentatoren beloofde speciaal voor hem een trui aan te trekken.

Wij moeten er alles aan doen om hem gunstig te stemmen. Blijf nog één keer achter ons Streep, dat is alles, bezorg ons nog één keer goud!

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Sinds Vancouver is er een nieuwe vis in de kom die radio-tv heet: Edwin Evers. Het radioprogramma van de presentator is tijdens de Olympische Spelen elke middag een kwartiertje te zien op RTL 7. De beste grappen en gesprekken komen langs, zonder de vervelende muziek.

Radio op tv vind ik maar een vreemd concept. Je kan toch ook de radio aanzetten? Maar blijkbaar is er vraag naar, want je komt het overal tegen. Van de obscene nachtprogramma’s van 3FM, de schone Vlaamse radiodames op de Belgische tv, tot de saaiste regiozender met presentatoren met een typisch radiohoofd.

Vanuit de hoek van de studio krijg je een inkijkje in de vissenkom van Edwin Evers. Tegenover hem zitten sidekicks die op commando lachen. De beeldkwaliteit van een gemiddelde webcam is beter, maar dat doet er ook niet toe. Het enige wat je ziet zijn wat middelbare mannen met grote microfoons voor hun hoofd.

Het is eigenlijk ontzettend saaie televisie. Maar net als bij een vissenkom blijf ik er toch naar kijken, hopend op iets spannends. Dat die vis net wordt opgegeten door een uitgehongerde soortgenoot, of zo. Meer nee. Vandaag geen zielig, dronken guppy in de studio.

Morgen maar weer naar de tv luisteren.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Foto: Canvas

Fantastisch! Het programma Zonde van de zendtijd . Voor wie het nog niet weet: het is een humoristisch programma dat elke maandagavond op de zender Canvas te zien is. Presentatoren Henk en Bert, van oorsprong stand-up comedians, maken satirische sketches en filmpjes en halen hun inspiratie uit de media. “U ziet tegenwoordig dat alles streng beveiligd is”, aldus één van de twee, “maar met een camera kun je je véél permitteren.” En dat bewijzen de mannen: ze doen alsof ze een item maken over de beveiliging in winkels en lopen al presenterende met dure spullen de winkel uit.

Ook laten ze zien dat reporters ter plaatse eigenlijk nooit ter plaatse staan, maar dat ze moeten doen alsof. “Ik sta hier voor de Sagrada Familia in Barcelona,” zegt Bert terwijl hij voor een kathedraal in Antwerpen staat. Het klinkt heel flauw, maar het tegenovergestelde is waar. In een half uurtje tijd vallen we van de ene goede grap in de andere.

Niet alleen die grappen zelf, maar ook de manier waarop de twee het brengen maken het programma zo briljant. De twee comedians laten geen enkele minuut van hun zendtijd onbenut. Het moet gezegd: Zonde van de zendtijd is alles behalve zonde van de zendtijd. Kijken dus, volgende week maandag.

geschreven in opdracht van Sp!ts