‘Kijk eens even! Sjongejonge, nú zijn ze aan de bak!’ Ex-wielrenner Maarten Ducrot ziet drie wielrenners fietsen voor hun leven, of voor de etappewinst op zijn minst. ‘Want kijk toch eens wát een armada dáár aan komt!’ vervolgt hij opgewonden doelend op een groep wielrenners. Zijn collega-commentator Herbert Dijkstra meldt tussendoor dat het peloton nu in ‘Ax en provens’ fietst en wordt prompt verbeterd door Ducrot: ‘Volgens mij is het ‘Ex an provaance’ zegt hij kort.

Het zijn de smakelijke ingrediënten van elk etappeverslag van de Tour de France dat de NOS uitzendt. Het wielerjargon gemixt met soms wat gekibbel tussen de heren commentatoren. De mannen die in die imposante ‘armada’ een paar minuten later weer ‘een treintje’ herkennen waarin ploegmaats ‘een gat aan het dichtrijden’ zijn. Die gesprekjes over de omgeving voeren, over de stukken van de etappe die Ducrot en Dijkstra zelf hebben ‘verkend’.  

En de ronderijders maar ‘stoempen’ en ‘gekookt worden’ in de hitte op weg naar de finish. Zich zo manoeuvrerend dat die ene ‘erkende brokkenpiloot’ niet ‘mee voorin is’ zodat er heelhuids gefinisht kan worden. Nog ruim twee weken ronduit genieten van die Tour de France dus. Is het niet van de beelden, dan toch van het commentaar.

Lees op wikiquote wat roemruchte quotes van Ducrot en Dijkstra

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Een kijkcijferknaller was het, Nederland – Uruguay. Maar ook Lingo scoorde goed, zo ingeklemd tussen het Sportjournaal en het WK Journaal. Afgelopen vrijdag, kort na de kwartfinale, keken er ruim twee miljoen mensen naar Lucille Werner. Ook gisteren bleven we anderhalf uur voor de wedstrijd al massaal hangen.

En dat terwijl er deze weken niet veel meer over is van Lingo. Geen vijf- of zesletterwoorden, alleen de balletjes. Sinds de start van het WK kondigt Lucille dagelijks aan dat we vanavond niet kunnen meespelen met Lingo, maar dat er wel prijzen te winnen zijn. Dan volgt een loterijtrekking en is ‘Lingo’ afgelopen.

Lucille baalt ongetwijfeld: zend je niets noemenswaardigs uit, verdubbelen je kijkcijfers. Ze weet het goed te verbergen; haar woorden klinken niet al te mat en ze oogt nog vrij fris. Maar kom op, steeds een andere outfit aantrekken, enkel en alleen om aan te kondigen dat er die avond op Lingo-gebied weinig te beleven valt? Pieken is anders.

Amusant detail: al die minuutjes Lucky Day-trekking zijn op Uitzending Gemist terug te zien. Elke dag dezelfde tekst, voorzien van andere balletjes en kleertjes voor Lucille. Mooi om achter elkaar te zien. Voor wie de combinatie van spanning en ballen nog kan verdragen.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Als aanstaande zondag Robin van Persie voor de zesde keer faalt in de spits, en zijn vervangers Klaas-Jan Huntelaar en Dirk Kuyt allebei een penalty missen in de verlenging en zo de titel aan Duitsland schenken, kunnen we maar over een iemand mijmeren: Ruud van Nistelrooy.

De spits die altijd en overal scoorde. Die het heilige vuur toonde als hij voor Oranje speelde. Zelfs ruzie maakte met de godenzoon en zijn idool Marco van Basten, en terecht. Uiteindelijk was er maar een de grootste en dat was Ruud.
Wilfried de Jong ging zes keer bij ‘m langs voor Holland Sport door z’n hele carrière. Gisteren werden die zes prachtige items met de Brabander in een uitzending vertoond. Soms tijdens zijn afschuwelijke blessures waarin hij kwetsbaar was maar altijd met een doel voor ogen: terugkomen op het oude niveau met nog meer doelpunten.

Het is bijna homo-erotisch om een man van zo dichtbij te zien, zo open en eerlijk over z’n gevoelens. Met een sluiproute naar de training in Manchester, tijdens het scheren in een Madrileense kappersstoel. Het herwonnen zelfvertrouwen met de vele goals voor de Koninklijken. Het liep anders. Ruud raakte weer geblesseerd en Nederland werd weer geen wereldkampioen.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Hoe ziet je dag er over exact zes maanden uit? Voor de meeste mensen zal het niet heel erg anders verlopen dan vandaag. Maar in de nieuwe TV-serie FlashForward op Veronica, is dat natuurlijk anders. Daar hebben zes miljard mensen een blackout, waarin iedereen kort ziet wat hij een half jaar later aan het doen is.

En dat is voor de hoofdpersoon (foto) niet mis. De FBI-agent en ex-alcoholist ziet in 2 minuten en 17 seconden zijn toekomst: Hij moet het mysterie rond die blackout oplossen, en tegelijkertijd voorkomen dat hij zijn huwelijk verknalt omdat hij weer naar de fles grijpt. Als kijker weet je dus wat je te wachten staat komend seizoen.

Na het zien van de eerste aflevering geloof ik niet dat ik voor FlashForward een zomeravond thuis zal blijven. De verhaallijn is vooral erg onduidelijk, maar dan niet op een manier als bij Lost, waar je langzaam iets ontdekt. Daarnaast mist het de spanning die een serie als 24 heeft, waardoor je iedere week weer wilt kijken, seizoen na seizoen.

In de Verenigde Staten zijn ze daar al achter. Na het eerste seizoen werd de stekker al uit FlashForward getrokken, maar dat zagen de makers natuurlijk wel aankomen.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Jij dacht dat het warm was vandaag? Wacht maar tot de zon het bijltje er bij neergooit. Want vlak voor ze dat doet gaat de ‘gele vriendelijke dwerg’ die ze nu nog is over in een ‘rode reus’  waardoor de zon tijdelijk veel meer warmte en licht produceert dan nu. En dat heeft desastreuze gevolgen voor mens en dier. Dat kom je allemaal te weten dankzij Aftermath op National Geographic dat een mooi scenario toont van wat gebeurt als ‘de zon ons verraadt’.  Verraadt ja, want zoals zo vaak bij mannen-tv krijgt een natuurverschijnsel menselijke eigenschappen toegedicht en gaat daar voornamelijk dreiging vanuit.

Het duurt nog miljarden jaren voor de zon haar laatste restje brandstof verbruikt en opzwelt om zo de aarde te verzengen. Wat de aarde en aardbewoners dán te wachten staat wordt een uur lang voortreffelijk in beeld gebracht in Aftermath. Dramatische beelden en animaties van overstromingen, overhitte mensen, brandende vliegtuigen en een verdampende atmosfeer zorgen even voor een verkoelende gruwelrilling. Overleven zullen ‘we’ het niet, maar de optimist in me zegt dat ‘we’ dan allang op een handdoekje aan het strand liggen op planeet Greorth in het 18e kwadrant. Bij een nieuwe zon die ons weer een paar miljard jaar goedgezind is.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Vierendertig bh-bandjes losmaken binnen een minuut: te lastig. Zoveel mogelijk wasknijpers vastzetten in je gezicht: te pijnlijk. Binnen vijf minuten een mijl afleggen met een even zware man op je rug: ondoenlijk, én niet goed voor de ballen van de passagier.

Tom Waes probeert in Tomtesterom koste wat het kost in het Guinness Book of Records te komen. Uiteindelijk lukt het hem het record te vestigen voor het snelst verorberen van een een 12 inch pizza van minstens 153 gram. In het recordboek komen blijkt moeilijker dan gedacht.

Als een overjarige Vlaamse rekel probeert Tom met cameraman Nico en geluidsman Pascal te doen wat elke man wel eens zou willen doen. Hij temt een wilde mustang, probeert het Kanaal over te zwemmen, wil paparazzo zijn of sumoworstelaar worden en volgt een cursus tot schlagerzanger mét hitpotentie.

Alles wordt ongedwongen gefilmd en is recht voor zijn raap. Tomtesterom is nachtelijke zomertelevisie op Nederland 3 voor mannen, of voor slapeloze vrouwen die wel eens willen zien wat mannen doen als er geen vrouw in de buurt is.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Je zal het maar hebben is een programma dat je moet zien vlak nadat zo’n Van Persie gefrustreerd het veld verlaten heeft vanwege zijn te vroege wissel. Het is namelijk ultieme relativeertelevisie.

BNN zoekt in elke aflevering twee jongeren op die uiteenlopende, meestal fysieke problemen hebben. De kwalen variëren van irritant tot vervelend tot ongelooflijk pijnlijk. Presentator Valerio trekt een tijdje met hen op en stelt ze de meest voor de hand liggende vragen. Die best lomp mogen zijn: hoe red je jezelf eigenlijk op de wc als je geen armen hebt? Tsja.

Sander staat in zijn studentenhuis bekend als ‘de naakte man’. Niet dat hij nou zo’n exhibitionist is, nee, maar zonder shirt zweet hij minder. Sander heeft hyperhidrosis, waardoor hij overmatig transpireert. Hij zweet zich door zeven shirtjes per dag. Belangrijk detail: zijn aflevering is opgenomen toen het hartje winter was (sterkte vandaag!).

Nu zijn Sander en Kim (geboren zonder armen) ook heus niet blij dat ze rekening moeten houden met hun situatie. Het zou hen een hoop gedoe schelen als dat niet nodig was. Maar gefrustreerd zijn de twee bij lange na niet.

Van de zijlijn heb je makkelijk praten, toch hoop ik dat elk boos voetbalmannetje dit programma ook eens ziet.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Kijk een hele dag naar MTV en je begrijpt Osama Bin Laden gelijk een stuk beter. Want na 4 uur My Super Sweet 16 Marathon ben je bijna zelf in staat om een vliegtuig te kapen om het vervolgens de plas over te vliegen en in de eerste de beste wolkenkrabber te planten. Wat een ellende. Als dit de popcultuur in Amerika van tegenwoordig moet voorstellen, is het land reddeloos verloren. Verwende 16-jarige pubers die een peperduur feest mogen geven omdat ze 16 worden. Ruzies over gastenlijst, welk merk sportauto er cadeau gedaan moet worden en of die ene hete jongen wel kontje komt schuren. Osama moet gedacht hebben: Het einde der tijden is aangebroken. Wil ik me nog nuttig maken voor De Almachtige, moet ik snel zijn. En dat terwijl MTV vroeger een lichtend voorbeeld van het Westen was. Met name in de landen achter het IJzeren Gordijn stond MTV voor Westerse popcultuur. Muziekclips, kleding en jongerencultuur met iconen als Madonna en Michael Jackson als ambassadeurs voor het vrije Westen. Nu zien ze in Wit-Rusland alleen nog maar verwende postnatale draken. Niet iets om naar te verlangen in ieder geval.

En dan nu ga ik even met m’n tot pletterpet vermomde bomgordel een Oranjecafé bezoeken. Peeeeehhhhp.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Omdat er even een half uur geen voetbal op tv was, zapte ik langs America’s Best Dance Crew, van MTV. Ik had het nooit gezien, en viel middenin wat de supermegamegafinale bleek te zijn. Ondanks dat gebrek aan achtergrondkennis was het goed te volgen. Het is ook niet zo ingewikkeld.

Er waren drie dansgroepjes (vanaf nu: dance crews) die op een bedje van glitter, flitsen, vuurballen, haarlak en gouden kettingen door het beeld bouncen, in de hoop dat Amerikanen sms’en welke ze de beste vinden. Ze kregen de opdracht om vijftig jaar dansgeschiedenis in één dansje te verwerken, waarna drie schijnbaar goed ingevoerde juryleden in het Urban, wat ik slecht spreek, commentaar gaven op de dance crews. Nou, klassiek talentenshow-formatje in de verschrikkelijke traditie van de Idols’ van deze wereld. Maar dan met dansers.

Het gave van dit programma is dat het, ondanks dat het enorm over the top is, wordt gepresenteerd door ‘Slater‘ uit (kennen jullie deze nog nog nog nog) Saved by the Bell en m’n maag de loopings van het camerawerk slecht aankan, wel draait om mensen die echt waan-zin-nig goed kunnen dansen. Dat hele ge-urban komt wat geforceerd over, maar die danspasjes zijn da bomb!

Geschreven in opdracht van Sp!ts

De Publieke Omroep staat sinds gisteren gelijk aan voetbal. Wie tussen Nederland 1, 2 en 3 zapte, kwam regelmatig een rollende bal tegen.

Het begon iets voor vieren. Op het Nederland 1 kon je live naar Zuid Afrika tegen Frankrijk kijken, op Nederland 2 de andere wedstrijd, Mexico tegen Uruguay. Een uurtje na de wedstrijd begon de voetbalavond op Nederland 1 met het WK journaal, gevolgd door een korte voorbeschouwing en wéér twee wedstrijden op twee zenders, om daarna nog even lekker door te praten over voetbal.

Prima dat er veel aandacht is voor het WK, maar twee poulewedstrijden live uitzenden is overdreven. Helemaal als het ’s avonds ten koste gaat van een mooie dinsdagavond documentaire, of een Lingo. Het lijkt of de netten zich plots niet meer hoeven te onderscheiden. Was 1 niet voor de populaire programma’s, 2 voor de diepgang en 3 voor experimentele tv? Daar was gisteren weinig van te merken. Net als het idee dat de Publieke Omroep van iedereen, voor iedereen is. Of is heel Nederland tegenwoordig voetbalfan?

Als mensen meerdere wedstrijden op het zelfde moment willen kijken, dan zetten ze hun laptop maar naast de tv. Dan kan de niet-voetbalfan gewoon weer naar zijn favoriete programma’s kijken.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Foto: @NatashaV