Toen ik gistermiddag een blik wierp op het televisieaanbod van die avond en zag dat de EO een programma over stamceltechnologie en medisch-ethische vraagstukken ging uitzenden, was ik toch even verrast. In de christelijke wereld staat stamceltechnologie namelijk gelijk aan dansen met de duivel. Waarom? Er is maar een schepper, god, en die maakt leven. Wij mogen zo links en rechts wel wat herstellen aan een menselijk lichaam maar van embryo’s blijf je af. Dat is namelijk ‘menselijk leven’ en verdient het niet om als testmateriaal te dienen. Dat je juist van die cellen elk denkbaar lichaamsdeel kan kweken tot aan een hart aan toe, en oplossingen kunt bieden bij tal van ziektes, doet daar volgens christenen niets aan af.

Ik hoopte dus op een ‘coming out’ van de EO. Een statement naar hun eigen achterban waarin het uitlegt dat het niet langer de wetenschap voor de voeten wil lopen. Dat stamceltechnologie mensen daadwerkelijk beter kan maken. Dat het ethisch kwalijker is er geen gebruik van te maken, zoals bijna elke wetenschapper beweert.

Helaas. De conclusie van De Perfecte Mens van de 21e Eeuw was natuurlijk weer dat er betere methodes zonder stamcellen zijn en de gevaren van stamceltechnologie te groot. Zucht.

Geschreven in opdracht van Sp!ts