Over de hele wereld staan de Nederlanders bekend als het volk dat al eeuwen dapper en met wisselend succes vecht tegen de zee en haar verwoestende kracht. Maar elk succes kent zijn schaduwkanten. Dat ontdekt filosoof Dirk van Weelden in de tweede aflevering van Van Weelden over Water (Llink). Hij vaart op verschillende boten door Nederland om zo ‘op zoek te gaan naar het typische Hollandse waterlandschap’.

Nu bevaart hij het Haringvliet dat door grote sluizen compleet van de zee is afgesloten bij voltooiing van de Deltawerken. Een behoorlijk technisch verhaal over de scheiding van zout en zoet water volgt. Vroeger was het water in het Haringvliet zout, nu is het zoet. Dat is niet optimaal voor de natuur. Er moet een overgangsgebied komen en daarvoor gaan de sluizen op een kier om zeewater binnen te laten. Het brakke water dat ontstaat levert problemen op voor de landbouw rond het Haringvliet.

Een verhaal dat me boeit en soms te snel gaat en meer uitdieping verdient. Maar dit is geen Klokhuis, dit is een beschouwing op ons leven met water. Het programma doet denken aan een aardrijkskundeles. Mijn lievelingsvak op school ooit, maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen daar zin in heeft om half acht ’s avonds.

Geschreven in opdracht van Sp!ts