De finale van Expeditie Robinson is bekend: één Nederlander en één Belg. Een TV-spel waarmee we eindelijk eens onze zuiderburen kunnen verslaan. Vroeger moest ik altijd lijdzaam toezien hoe de Belgen ons keer op keer wisten te verslaan met bijvoorbeeld Tien voor Taal. Een spel waarbij verdorie de Nederlandse taal centraal staat. Niet de Belgische taal, want die bestaat niet. Of het moet dat vreselijk zachte, belachelijke taaltje zijn wat ze doorgaans uitbezigen. Later kreeg je Het Groot Dictee der Nederlandse Taal wat erg leuk was, totdat die verschrikkelijke Belgen ook mee gingen doen. U raadt het al, we speelden vanaf dat moment de spreekwoordelijke tweede viool. We kwamen er totaal niet aan te pas, nog niet op dezelfde foto.

Co-producties op televisie met onze zuiderburen probeer ik dan ook te vermijden met de afstandbediening, bang voor de gebruikelijke teleurstelling. Weer een te grote bek gehad, te dom gespeeld of teveel de nek uitgestoken; typisch Nederlandse trekjes. En toch gaan we ook nu weer verliezen. Twee Nederlanders gaan die ene knappe Belgische Tatiana niet verslaan. Nonchalant staat ze minutenlang op een evenwichtsbalk met d’r hoedje op. Ik ga zeker kijken volgende week, maar tegen beter weten in. Want Belgen winnen altijd.

Geschreven in opdracht van Sp!ts