Eigenlijk kijk ik normaal gesproken niet zo heel veel sport. Af en toe een potje voetbal met een biertje, meer is het niet. Maar dit weekend voelde ik me even een soort Mart Smeets (dat mag ik zeggen ja). Het begon zaterdagavond al, toen ik in een tapasbar belande waar Barcelona – Real Madrid aanstond. Sfeervol, met het halve Iberische schiereiland aan de toog.

En zondag ging die hele passieve sportbeleving al vroeg weer van start. Ten eerste kwam een flinke zwerm hardlopers een marathon afwerken in mijn eigen stad, Rotterdam. Daar kon ik nauwelijks onderuit, brak wakker gerammeld door een bosje wilde helikopters boven m’n huis. Maar zo’n marathon heeft wel wat, met naast de Oost-Afrikanen, de heel gewone mannen en vrouwen die een heldendaad proberen neer te zetten.

Tegelijk had je ook nog de wielerronde Parijs-Roubaix (‘De Hel van het Noorden’) en een volle dag Eredivisie-voetbal. Ik keek dus uit m’n raam naar de marathon, naar tv voor wielrennen (bij de Belg voor het leukere commentaar trouwens) en naar m’n laptop voor een illegale stream van Ajax-VVV.

Helemaal kapot van al dat gesport ben ik vlak voor Studio Voetbal in slaap gelazerd. De rest van de week ga ik op patatdieet.

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Voor wie er niks aan vindt, dat gesport op tv, is er Maarten van Rossem