“Ik weet niet of ik verliefd ben. Ik weet wel dat ik van hem houd, maar niet of ik hem in m’n leven wil.” Huppakee, daar zat ik gisteren weer mee te leven met The Hills. Mijn mede-bankzitter (man) probeert een “O nee” te verbergen, waardoor ik op mijn beurt maar inslik dat ik me eigenlijk afvraag of ik deze aflevering al gezien heb.

Terug naar het dilemma van Audrina (met donker haar) over haar ex Justin. Ik heb mevrouw en haar halve-soapcollega’s niet zo hoog zitten, maar haar samenvatting van dit probleem is vrij kundig en zet me nog aan het denken ook.

Dat vormt mijn probleem met The Hills. De meisjes zijn rijk, mooi en doen ingewikkeld. Ze hebben tientallen exen met wie de relatie ‘complicated’ is. En die komen ze dan overal tegen. Maar net als het vervelende tv wordt, blijken de meisjes ook nog een beetje verstandig. Of oprecht verdrietig. Sympathiek dus.

Toch vind ik ze vooral vermoeiend. Ze zoeken het drama zo op: gaan de jongens (hun exen dus) er met de mannen op uit (naar Hawaii), bedenken de meisjes dat ze ook wel een weekendje weg willen. Naar Hawaii, inderdaad. Maar, zeggen ze tegen elkaar: “No drama.” Zucht.

Geschreven in opdracht van Spits