Ik zag iets fascinerends in de tv-gids bij Canvas gisteren: ‘Zender uit de ether’, van 19.51 tot 19.59. Dat zal een geinig stukje opvultelevisie zijn, dacht ik. Iets ludieks. Een krijsende kabouter, een zingend bosje gerbera”s of een vrolijke Waal die zonder reden op een druk station z”n haar borstelt. Je weet nooit met die gasten.

Maar zou het ook kunnen zijn hoe het klinkt? Echt acht minuten uit de lucht? Dat zou lang geleden zijn. Elke seconde zendtijd wordt tenslotte al tijden professioneel volgegoten met bewegend beeld. Is het geen uitgerangeerde tv-ster die enthousiast een volautomatische stoombarbecue leegvreet, dan is het wel een webcammetje gericht op een slecht besneeuwde berg in een onuitspreekbaar en toeristloos mijndorpje in Noord-Kroatië. Als je mazzel hebt, want ook de breedbetepelde melkborsten van “Diana57″ vullen regelmatig (smachtend naar je sms”je) de leegten.

Nee, toen roken nog gezond was kreeg je testbeeld als ze even niks hadden bij de zendgemachtigden. Of ruis, mooier nog. Een gat in de televisie. En ik hoopte vurig dat Canvas zoiets zou doen. Je even acht minuten afvragen waarom je zo”n ding in huis hebt.

Niets van dat alles. Uiteindelijk werd er gewoon een staartje Ketnet en een lang reclameblok in die acht minuten afgewerkt. Niks mysterieuze anti-televisie. Volgende week zet ik “m gewoon even acht minuten uit.

Geschreven in opdracht van Spits