Ik geef het liever niet toe maar ik kijk graag naar het Net 5-programma Grenzeloos Verliefd.

Als stoere man heb ik normaal gesproken natuurlijk een hekel aan emo-tv. Doe mij maar sport of een maffiaserie.

Maar toen kwam Grenzeloos Verliefd. Waar andere tranentrektelevisie excelleert in over de top dramamuziek en snelle montages, trekt dit programma je maar liefst anderhalf uur lang rustig mee in de romantische verhalen van Nederlandse vrouwen die voor hun lief naar het buitenland verhuizen.
En het buitenland is in Grenzeloos Verliefd niet België. Het buitenland is vooral ver, arm en vaak gevaarlijk.

Neem Gwenny. Samen met vrienden en familie had ze het prima naar haar zin in Venlo. Nu verhuist de Limburgse voor de liefde van haar leven Michael naar de Zuid-Afrikaanse stad Durban waar ze geen werk heeft en niet alleen over straat durft.

Dat is dan ook de vraag waar het programma om draait: hoe kan iemand zomaar alles opgeven en inruilen voor een onzeker bestaan ergens in een achterwijk van een derdewereldland?

Gwenny weet het wel: “Het vooruitzicht dat Michael weer om half 6 thuis kwam van zijn werk maakte het weer goed.”

Noem me een pathetische romanticus, maar dan smelt ik.

Geschreven in opdracht van Sp!ts