Ik behoor niet tot de doelgroep, maar tijdens The Kardashians vroeg ik me af of hier wel een doelgroep voor bestaat. Immers: drie geboetseerde zeikzusjes uit de Verenigde Staten die hun leven lang geen reet hebben uitgevoerd kunnen toch nauwelijks een boeiend leven hebben?

Dat is een understatement. Ik heb geen kiezen over na een half uur tandenknarsend naar deze zoveelste hersenloze realitydiarree te hebben gekeken. Is de wereld nog niet moe van verwende nesten die niets anders doen dan over de speakerphone mekkeren dat niks goed genoeg is? En dat terwijl ze een huis zo groot als een middelgrote gemeente hebben, krokodillenlederen bekleding van de dikste auto”s onder de billen hebben en om de vier minuten een andere, peperdure outfit showen.

Vader Robert Kardashian was de advocaat van O.J. Simpson. Daar heeft meneer K. dusdanig veel dollars mee binnengeharkt, dat zijn kroost de komende 800 jaar geen vinger hoeft uit te steken. Dat is allemaal prima, maar waarom houden die mensen niks privé? Waarschijnlijk omdat ze suffe, lege levens hebben. Kim had zelfs een sekstape nodig om haar gewenste niveau van Parishiltonheid te behalen.

Wat de serie zou redden: laat de gezusters Kardashian afzakken in die nu toch leegstaande Chileense mijn, prop een grote kurk in het gat en zet de webcam aan. Dat is vernieuwende reality-tv.

Geschreven in opdracht van Sp!ts