Aapjes kijken, altijd leuk, zo dacht ik gisteren. Zo’n beest gedraagt zich toch als een kruising tussen je ondeugende neefje en je klunzige buurman. Apenserie Escape to Chimp Eden (Animal Planet) gaat over het leven in een rustoord waar slecht behandelde apen eindelijk aap mogen zijn.

Maar rust is er om verstoord te worden, vindt chimpansee Josephine. Dus ontsnapt ze (nadat mevrouw eerst het sterkste apenmannetje met een tak heeft geslagen, ha!). De doodsbange cameraman blijft filmen terwijl Jo op hem af komt lopen.

Zijn redding komt in de vorm van Philip, Josephines lievelingsverzorger. Ze omhelst hem teder. Prachtig om te zien. Philip blijft rustig, maar in de voice-over (lees: hij overleeft het!) vertelt hij over de angsten die hij uitstond tijdens hun knuffel. Philip weet hoe gevaarlijk ze is; een andere chimp beet ooit zijn vinger af.

Josephine gaat verder: ze wil het dak op, doet computers aan en zwaait vervaarlijk met een plumeau. Uiteindelijk weet Philip haar te verdoven. De rust keert weder.

Eind goed al goed, dacht ik. Of misschien niet. Misschien wil Josephine soms liever computeren en afstoffen dan rondslingeren in haar natuurlijke verblijf. Lekker mensen na-apen. Je moet ergens over filosoferen, op zo’n maandagavond in december.

Geschreven in opdracht van Sp!ts