Iedere dag zie ik Maurice de Hond in eenreclamespotje van bedrijf X wachten totdat hij de straat over kan steken. Hij kijkt in de camera en vertelt over iets met overstappen en dat wij Nederlanders daar niet zo van houden.

Maurice lijkt daar zelf wel van te houden want hij gaat nu met een groep gezellige Nederlanders de straat overstappen.

Hij gaat door met praten, maar moet nu tegelijkertijd lopen. Daar gaat het mis. Zijn armen zwaaien kordaat op en neer maar het ziet er ontzettend houterig uit.

Bij nader inzien lijkt Maurice helemaal niet van overstappen te houden. Hij was veel liever blijven staan, toen ging het allemaal nog prima. Voor dat soort mijmeringen is het al te laat. Nu moet hij wel doorgaan, stoppen is geen optie.

Zijn loopje wordt nog onnatuurlijker. Hij loopt niet meer, hij marcheert. Alsof er iemand buiten beeld roept: “Lopen De Hond!”

Maurice heeft het zwaar, zal hij de overkant van de straat ooit halen? Ik voel aan dat het tijd is voor een duwtje in de rug, dus ik schreeuw luidkeels: “Schaamteloos cashen. Ik zeg: doen!”

En Maurice haalt toch de overkant.

Geschreven in opdracht van Sp!ts