Midsomer Murders is een programma om bij in slaap te vallen. Niet omdat het saai is, integendeel. Detective Chief Inspector Barnaby steekt iedere week anderhalf uur lang zijn neus in een sinistere zaak.

Op onvervalst Engelse wijze blinkt in Graafschap Midsomer het goud als vanouds. Maar de plaatselijke bevolking heeft er een handje van elkaar op ongenadige wijze af te maken. Bij voorkeur met giftige paddenstoelen of een ouderwetse hakbijl. In plaats van een ordinaire Amsterdamse schietpartij om drugs, is het motief van de moorden eerder een crime passionnel of gesteggel om een omvangrijke erfenis.

Barnaby – de rust zelve – neemt zoals het een goede rechercheur betaamt de tijd om rond te snuffelen in het dorpje dat déze keer lijdt onder het juk van moord en doodslag. Bijgestaan door een clichématig knullige hulpje, doet de hoofdinspecteur er altijd te lang over om de dader te ontmaskeren waardoor hij nog een lijk of drie op zijn bord krijgt.

Uiteraard ontmaskert de lange arm der wet aan het eind de minst voor de hand liggende moordenaar. En dan, even na elf uur op ‘s avonds, drinkt mijn vader zijn laatste slok bier, knipt het licht uit en vertrekt naar boven. Moord opgelost. Morgen weer een werkdag.

Geschreven in opdracht van Sp!ts