Edward kroop in Amerika beschonken achter het stuur, veroorzaakte een dodelijk ongeluk en reed door. Dan ben je, wat mij betreft, echt een enorm domme lul. Dat vonden de Amerikanen ook: hij kreeg dertig jaar cel.

De EO laat in Vreemde Tralies zien dat het leven in een gevangenis in Alabama geen pretje is. Edward heeft geen privacy, wordt geïntimideerd en er is ‘veel gedonderjaag’. Zijn advocaat, zijn familie en ook Edward zouden beter kunnen leven met de meer gebruikelijke straf van vijf tot zeven jaar.

Het leed van Edward en de zijnen wordt met mededogen in beeld gebracht, inclusief ondersteunend pianomuziekje. Wat helaas ontbreekt is de andere kant van het verhaal. Want laten we wel wezen: ons aller Edward zit natuurlijk niet voor niets in het gevang.

Had de EO ook maar heel even de moeite genomen om te vertellen wie het slachtoffer was of waarom hij van justitie zo’n uitzonderlijke straf kreeg, dan had de kijker zich nog een beetje een beeld kunnen vormen van de werkelijkheid. Niets van dat alles.

Een gemiste kans. Ik durf namelijk te wedden dat er ook een familie bestaat die zou willen dat brave Edward tot het eind der tijden zal rotten in hel.

Geschreven in opdracht van Sp!ts