In dit land waar ‘bejáárden worden áángevallen‘ is veel vraag naar duurzame gerechtigheid. Naar politiemensen die weer gezag krijgen. Naar recht dat gedaan moet worden. In Florida leeft een man die daar wel kaas van gegeten heeft. Het is een als politieman bijklussende seriemoordenaar met de naam Dexter.

De VPRO zendt momenteel deel drie uit van de gelijknamige, bloedstollende serie. Als kijker ga je af en toe bij jezelf te rade: Waarom leef ik zo fanatiek mee met deze gek? Is het omdat zijn moordlust een morele twist heeft? Hij snijdt, zaagt of boort tenslotte alleen maar in ‘bad guys’ die door de mazen van de wet glippen.

Dexter lik-op-stukt om zich heen. Niet zachtzinnig -veel bloed-, wel meeslepend en gaat daarbij zo geraffineerd te werk dat hij onaantastbaar lijkt. Als kijker wil je natuurlijk niet dat hij gepakt wordt. Ik vind het zelfs jammer dat hij allerlei relaties heeft die om aandacht vragen. Rita bijvoorbeeld houdt hem soms danig van z’n werk. Moet dat nou? Laat Dexter lekker klussen zeg, denk je dan. En tegelijk: nee dit kán toch niet. De komende twee weken niet knikkebollen met P&W op 1, maar lekker eng dromen na heerlijk griezelen op 3.

Geschreven in opdracht van Sp!ts