Het is de ochtend van achtentwintig januari, en Egypte is voor de vierde dag achtereen de straat op gegaan  om te protesteren tegen president Hosni Mubarak. Tienduizenden betogers raken slaags met de oproerpolitie. Tanks rollen het Tahrirplein op. Dit protest is geen laffe kopie van Tunesië. Dit protest is een blijvertje. Bij nrc.nl slingeren we een liveblog aan.

De onvoorspelbaarheid van Mubarak
Veel nieuwsmomenten zijn heftig, maar kort. Onze inschatting de achtentwintigste is dat de revolutie in Egypte heftig en lang zou worden. Die inschatting blijkt juist. Pas na achttien dagen vertrekt Mubarak echt naar zijn buitenverblijf aan de Rode Zee en breekt een volksfeest op Tahrirplein uit. De zeventien dagen die daaraan vooraf gaan wil de wereld het weten: wat is daar in godsnaam gaande?

We maken een account aan bij CoverItLive (CiL) en proberen uit te vinden wat er gebeurt. We zoeken tweets van mensen ter plaatse, volgen de grote persbureaus en Al Jazeera, en bellen onze correspondenten.

Mubarak trekt de stekker uit het internet en het lijkt er op dat hij de wereld blind wil maken. Als hij nog volledig de controle zou hebben over het leger kan het ontaarden in een bloedbad. Wij schrijven in ons liveblog dat de politie journalisten inrekent en dat er berichten binnenkomen over grote clashes tussen betogers en politie, waarbij doden schijnen te vallen. Op dat moment is de onvoorspelbaarheid van Mubarak angstaanjagend groot. Experts weten het ook niet. Heeft hij de macht nog?

Geruchten zijn ook nieuws
Met Al Jazeera, CNN en BBC World constant aan proberen we het allerlaatste nieuws direct te brengen in ons liveverslag. Veel geruchten blijken later niet te kloppen. Is ElBaradei nu wel of niet gearresteerd? Staan er nou tienduizend of twee miljoen mensen op Tahrirplein? Mubarak naar Sharm El-Sheikh? Hij treedt af, een partijchef weet het zeker. Niet dus, maar wat de lezer krijgt voorgeschoteld is een aardige afspiegeling van de onzekerheid in Egypte zelf. Dat is inherent aan liveverslaggeving, welk medium het ook is. Maar geruchten die onzin blijken kun je meteen de kop indrukken. Dat is live. Onze liveverslaggeving is wat we *nu* weten, gebaseerd op bronnen van allerlei pluimage. Lees analyses en de onvermijdelijke context en duiding op de site en in de krant.

De urgentie die dit nieuws verdient
Een van onze correspondenten noemde de situatie ‘één grote puinhoop’, totaal onbekend in vakantieland Egypte. Wat begon met een regen van traangas en rubber kogels, ging over in schieten met scherp en ontaarde in complete veldslagen. Hoe versla je dat als nieuwssite met het gevoel van urgentie dat dit nieuws verdient? In het liveblogsysteem van CiL combineerden we korte berichten van persbureaus met tweets, foto’s en video’s vanuit Egypte en updates van onze correspondenten en bureauredacteuren met expertise. Die eerste dag bekijken 25568 mensen ons liveverslag. De pagina waar het liveblog staat op nrc.nl (met links naar artikelen met foto’s en duiding) trekt 110.721 bezoekers, het op drie na best bekeken artikel van de maand januari, net onder het tweede liveblog, die van de 29e januari.

Ook de andere liveblogs die we hebben bijgehouden over Egypte de afgelopen weken deden het erg goed. Niet zo gek, want ze stonden steevast bovenaan de pagina met een enorme foto. We besloten het nieuws namelijk het allergrootste gevoel van urgentie op de site te geven. Het is een extra service die veel werk en geld kost (tijdens een liveverslag minstens één extra webredacteur aan het werk, en nog vaak overwerk ook), maar wel een die aangeeft dat dit nieuws ons menens is. We willen de lezer graag meenemen in de onvoorspelbaarheid van de situatie.  Daarbij komt dat wij ons als pas vernieuwde site graag storten op de mogelijkheden die er zijn om online nieuws aantrekkelijker te maken. Dat is een mooi visitekaartje voor een site die zich heeft geherdefinieerd en pretendeert, of dat in elk geval probeert, te vernieuwen.

Er staan weer tienduizend mensen op het plein. Liveblog aan?
Zodra er tienduizend mensen op het Tahrir-plein stonden ‘s morgens brak bij ons de discussie los. Liveblog aan? Nog even wachten? Waarop dan? Geweld? Een doorbraak in de impasse? Het is moeilijk te voorspellen. Maar in het algemeen houden wij vol: als het nieuws zich min of meer hetzelfde ontwikkelt als gisteren, is het niet groot genoeg voor een liveblog. Van de achttien protestdagen hebben wij er bij negen een liveblog gestart. Dit terwijl grote voorbeelden als BBC, The Guardian en Al Jazeera wel elke dag bleven livebloggen. Het voordeel van doorgaan is dat je kan laten zien dat je er bovenop blijft zitten en altijd op tijd bent als er wél grote ontwikkelingen zijn. Het nadeel is dat een liveblog op een dag dat iedereen zich rustighoudt op het Tahrirplein lang niet zo interessant is en het daarmee z’n waarde voor echt urgente ontwikkelingen verliest. Bovendien brengt het een verantwoordelijkheid naar de volgers met zich mee. Als je eenmaal aan het livebloggen bent, is het lastig stoppen.

Het kan natuurlijk altijd beter, maar met de goede bezoekcijfers en aandacht bij onder anderen De Wereld Draait Door en Radio1 hebben we als jong, nieuw team laten zien dat we grote nieuwsgebeurtenissen de aandacht proberen te geven die het hoort te krijgen.

Dit stuk verscheen eerder bij De Nieuwe Reporter