Ik ben ziek, niet Mexicaans denk ik. Maar ik voel me wel zo naar dat ik bibberend onder de dekens lig. De televisie helpt me om even niet aan mijn beroerdheid te denken. Ziek zijn betekent voor mij een hele dag televisie kijken, en dat kan alleen maar in een zapdrama eindigen. Want overdag is er of baby- óf bejaardentelevisie en ik behoor tot geen van deze doelgroepen. Ik zie alleen maar stomme, nieuwerwetse tekenfilms of blijf hangen bij omroep Max of teleshopping. Het geeft me motivatie om heel snel beter te worden, dat wel.

Maar dan, op Nederland Twee wordt om half drie Babar uitgezonden. Babar de olifant, daar heb ik nog een videoband van! Na al die jaren blijkt het nog steeds een fantastische tekenfilm. Het ziet er ook echt goed uit , het is niet zo”n langzame tekenfilm met lelijke kleuren die de kinderen van nu meteen zouden wegzappen.
Het blijft ook grappig, als een slurf een “langwerpig ademhalingsapparaat” wordt genoemd. Pompadour de diplomaat van het koninkrijk van Babar, Cornelius de wijze en de vijanden van Neushoornland. Voor wie ook ziek is, geloof me: Babar werkt.

Als Teletubbies weer begint, ga ik koortsig op zoek naar mijn Babarvideo, wat fijn dat het nog op tv is!

Geschreven in opdracht van Sp!ts